Η ισορροπία μεταξύ βόρειων και νότιων χωρών, καθώς και η γεωγραφική και έμφυλη εκπροσώπηση, αποτελούν κρίσιμα ζητήματα στις επικείμενες επιλογές

Μια απροσδόκητη κενή θέση στην κορυφή του Eurogroup περιπλέκει το ήδη δύσκολο έργο της αντικατάστασης των δύο τρίτων της ανώτερης ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τα επόμενα δύο χρόνια.

Η αποχώρηση του Ιρλανδού υπουργού Οικονομικών Πασκάλ Ντόναχιου, ο οποίος ηγήθηκε των συναντήσεων των ομολόγων του στην ευρωζώνη για περισσότερα από πέντε χρόνια, αφήνει τους συναδέλφους του να καλύψουν ακόμα μια σημαντική θέση, αμέσως μετά την έναρξη της αναζήτησης διαδόχου του αντιπροέδρου της ΕΚΤ Λουίς ντε Γκίντος, η θητεία του οποίου λήγει τον Μάιο.

Τρεις ακόμη θέσεις στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της κεντρικής τράπεζας θα καταστούν διαθέσιμες έως το τέλος του 2027, συμπεριλαμβανομένης της προεδρίας που κατέχει επί του παρόντος η Κριστίν Λαγκάρντ και της θέσης του επικεφαλής οικονομολόγου του Φίλιπ Λέιν.

Αυτή η προοπτική έχει προκαλέσει πολλές εικασίες σχετικά με τους πιθανούς υποψηφίους για το διοικητικό συμβούλιο, με ορισμένες χώρες να δημοσιοποιούν ακόμη και τις προτάσεις τους. Η κυβέρνηση της Φινλανδίας έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει τον Ολι Ρεν, τον σημερινό επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της χώρας και πρώην ευρωπαίο επίτροπο, για την θέση του αντιπροέδρου της ΕΚΤ. Η Κροατία είναι έτοιμη να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Μπόρις Βούτσιτς και η Λετονία έχει δηλώσει ότι θα προτείνει επίσης έναν υποψήφιο.

Ωστόσο, η παραίτηση του Ντόναχιου χθες Τρίτη για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Παγκόσμιας Τράπεζας δημιουργεί ξαφνικά μια πιο άμεση πρόκληση, η οποία μπορεί να αποτελέσει το πρώτο τεστ για τις φιλοδοξίες των χωρών ενόψει της αναδιάρθρωσης της διοίκησης της ΕΚΤ.

Ο Ιρλανδός κέρδισε την επανεκλογή του στην ηγεσία του Eurogroup τον Ιούλιο, νικώντας τον Ισπανό Κάρλος Κουέρπο και τον Λιθουανό Ριμάντας Σάτζιους — ο οποίος δεν είναι πλέον στη θέση του.

Τώρα θα επιλέξει νέο πρόεδρο «το συντομότερο δυνατό», σύμφωνα με δήλωση.

Ένα στρατηγικό ζήτημα που πρέπει να εξετάσει η Ισπανία είναι εάν μια άλλη προσπάθεια του Κουέρπο θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τις πιθανότητες του Πάμπλο Χερνάντεζ ντε Κορπ — πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ισπανίας και νυν επικεφαλής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών — να διαδεχθεί τη Λαγκάρντ ως πρόεδρος της ΕΚΤ όταν λήξει η θητεία της στα τέλη του 2027. Θεωρείται ένας από τους βασικούς υποψηφίους για τη θέση.

Ο Κουέρπο αρνήθηκε να απαντήσει αν θα προσπαθήσει ξανά να πάρει τη θέση στο Eurogroup, όταν ρωτήθηκε για το θέμα σε συνέντευξη Τύπου στη Μαδρίτη.

Μια άλλη πιθανότητα είναι το Βέλγιο να προτείνει τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Βίνσεντ βαν Πέτεγκεμ, σύμφωνα με πρόσωπο που γνωρίζει το θέμα και ζήτησε να μην κατονομαστεί, καθώς οι συζητήσεις είναι ιδιωτικές.

Ενδιαφέρον μπορεί να επιδείξει και η Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης δήλωσε στο Bloomberg Television αυτόν τον μήνα ότι μια υψηλή θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση για έναν από τους συμπατριώτες του θα «συμβολίζει την επιτυχία της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια».

Όταν καλύπτουν τις ηγετικές θέσεις της νομισματικής ένωσης, οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης συνήθως προσπαθούν να επιτύχουν μια ισορροπία μεταξύ των βόρειων χωρών, που θεωρούνται ότι εκπροσωπούν τη δημοσιονομική ορθοδοξία, και των νότιων χωρών με μια λιγότερο αυστηρή προσέγγιση.

Το ζήτημα της περιφερειακής πολυμορφίας έχει γίνει πιο περίπλοκο με την επέκταση της ευρωζώνης. Όταν η Βουλγαρία υιοθετήσει το κοινό νόμισμα το 2026, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης θα αποτελούν το ένα τρίτο της ευρωζώνης, ενισχύοντας τις διεκδικήσεις της περιοχής για μια κορυφαία θέση.

Το μέγεθος έχει επίσης σημασία. Η προεδρία της Ευρωομάδας έχει ασκηθεί μέχρι στιγμής μόνο από μικρότερες χώρες, ενώ οι μεγαλύτερες οικονομίες συνήθως απαιτούν μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ. Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία εκπροσωπούνται επί του παρόντος στο όργανο αυτό.

Μια άλλη θέση που θα μπορούσε να προστεθεί στη λίστα είναι η προεδρία της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών. Ο Χοσέ Μανουέλ Κάμπα, επίσης Ισπανός, ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόωρη παραίτησή του από τη θέση και θα αποχωρήσει στα τέλη Ιανουαρίου.

Η ισορροπία των φύλων στα οικονομικά όργανα της ΕΕ αποτελεί επίσης ένα ευαίσθητο θέμα, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απαιτεί ρητά μεγαλύτερη ισορροπία σε τέτοιες θέσεις.

Ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο τομέας τραπεζικής εποπτείας της ΕΚΤ και η ρυθμιστική αρχή των χρηματοπιστωτικών αγορών ESMA έχουν πλέον γυναίκες στην ηγεσία τους, μόνο δύο από τα 26 μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ είναι γυναίκες — και οι θητείες τόσο της Λαγκάρντ όσο και της Ιζαμπέλ Σνάμπελ λήγουν στο τέλος του 2027.

Το Eurogroup επίσης δεν είχε ποτέ γυναίκα πρόεδρο και ούτε αυτή τη φορά φαίνεται πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο: η Ρίκα Πούρα από τη Φινλανδία είναι η μόνη γυναίκα σε αυτή την ομάδα και η υποψηφιότητά της θα έρχονταν σε σύγκρουση με τις φιλοδοξίες του Ρεν για την ΕΚΤ.

Πηγή: newmoney.gr

• Διαβάστε επίσης: Κρίσιμα ορυκτά: «Task force» στην ΕΕ – Το νέο σχέδιο των Βρυξελλών