Η Ινδία παράδειγμα μελέτης

Η ακραία ζέστη και η υγρασία δεν αποτελούν πλέον μόνο περιβαλλοντική απειλή, αλλά έναν σοβαρό δομικό περιορισμό που πλήττει άμεσα την παγκόσμια οικονομία και τη χειρωνακτική εργασία, με ιδιαίτερη ένταση στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με διεθνείς οικονομικές μελέτες, η απώλεια εργατοωρών λόγω των ακραίων θερμοκρασιών θέτει σε άμεσο κίνδυνο σημαντικό ποσοστό του ΑΕΠ των εκτεθειμένων κρατών, καθώς η εργοστασιακή παραγωγή υποχωρεί κατά περίπου 2% για κάθε επιπλέον βαθμό Κελσίου.
Με τις χαμένες ώρες εργασίας παγκοσμίως να καταγράφουν ραγδαία άνοδο σε σύγκριση με τις προηγούμενες δεκαετίες, η κλιματική κρίση αναδιαμορφώνει βίαια την παραγωγικότητα.

Η Ινδία το πιο ανησυχητικό παράδειγμα
Το φαινόμενο αυτό αναγκάζει τόσο τις μικρές βιοτεχνίες όσο και τους κολοσσούς της μεταποίησης να αναζητήσουν επειγόντως λύσεις επιβίωσης για το προσωπικό τους, με την Ινδία να αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ανησυχητικά παραδείγματα.

Στην καυτή ζέστη του Κανπούρ, του κέντρου της βιομηχανίας δέρματος της Ινδίας, οι εργάτες κινούνται αργά και προσεκτικά καθώς οι θερμοκρασίες αγγίζουν τους 46 βαθμούς Κελσίου.

Έξω από το εργοστάσιο της H. Rehman Tanning Industries, νεαροί άνδρες κρεμούν λωρίδες δέρματος βουβαλιού σε αυτοσχέδιες σχάρες στεγνώματος, έχοντας τα κεφάλια τυλιγμένα σε λευκό βαμβακερό ύφασμα για προστασία από τον ήλιο.

Στο κοντινό εργοστάσιο της AKI India Ltd., ο αέρας παραμένει αποπνικτικός παρά τον θόρυβο των γιγάντιων ανεμιστήρων, την ώρα που οι εργάτες τροφοδοτούν φύλλα δέρματος σε μηχανήματα πρέσας και τα στοιβάζουν στο τσιμεντένιο πάτωμα.

Μείωση της παραγωγικότητας κατά 40%, παρά τους…ηλεκτρολύτες
Ο διευθύνων σύμβουλος της AKI, Άσαντ Κ. Ιράκ, ζητά από τους 100 εργαζομένους να πίνουν ηλεκτρολύτες δύο φορές την ημέρα, ενώ πρόσφατα επένδυσε σε πρόσθετα συστήματα ψύξης. Τα μέτρα αυτά, ωστόσο, δεν επαρκούν, καθώς ορισμένοι εργάτες ασθενούν, ενώ άλλοι επιστρέφουν στα χωριά τους.

«Η παραγωγικότητά μου έχει μειωθεί κατά 40%», δηλώνει ο Ιράκ. «Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να επιβιώσουν σε αυτή τη ζέστη χωρίς σωστή ενυδάτωση και ψύξη».

Αυτή η εικόνα αποτυπώνει την πραγματικότητα σε ολόκληρη την Ινδία, καθώς τα καλοκαίρια γίνονται ολοένα και πιο αβίωτα. Η ζέστη και η υγρασία παρουσιάζουν σταθερή άνοδο εδώ και χρόνια. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια του περασμένου μήνα, η συντριπτική πλειονότητα –και ορισμένες ημέρες το σύνολο– των 50 πιο θερμών πόλεων του πλανήτη βρίσκονταν στην Ινδία.

Ο αντίκτυπος είναι πλέον εμφανής στο σύνολο της οικονομίας, επηρεάζοντας το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων, τον πληθωρισμό και τη ζήτηση ενέργειας.

Όλα επαναπρογραμματίζονται
Τον Απρίλιο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξέδωσε οδηγία για την αντιμετώπιση του καύσωνα, καλώντας τις επιχειρήσεις να αναπρογραμματίσουν το ωράριο εργασίας, να παρέχουν διαλείμματα για ενυδάτωση και χώρους ανάπαυσης, καθώς και να επιβραδύνουν τον ρυθμό παραγωγής. Τα σχολεία, τα περισσότερα από τα οποία δεν διαθέτουν κλιματισμό, έκλεισαν για καλοκαιρινές διακοπές εβδομάδες νωρίτερα από το συνηθισμένο σε αρκετά κρατίδια, ή τροποποίησαν τα ωράριά τους μεταφέροντας τα μαθήματα διαδικτυακά.

«Με αργό θάνατο»
«Ο αντίκτυπος της ζέστης μοιάζει με αργό θάνατο», δηλώνει ο Αντίτια Βαλιάθαν Πιλάι, επισκέπτης ερευνητής στη δεξαμενή σκέψης Sustainable Futures Collaborative στο Νέο Δελχί, ο οποίος μελετά την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, αναφερόμενος στο πλήγμα που δέχεται η παραγωγικότητα.

Η Ινδία αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς η ακραία ζέστη μπορεί να εξελιχθεί σε δομικό οικονομικό περιορισμό, ιδιαίτερα για αναπτυσσόμενες χώρες που εξαρτώνται από τη χειρωνακτική εργασία. Σε αντίθεση με τις πλουσιότερες οικονομίες, όπου η ανάπτυξη βασίζεται κυρίως στις υπηρεσίες και στην εργασία σε εσωτερικούς χώρους, μεγάλοι κλάδοι στην Ινδία –όπως οι κατασκευές, η μεταποίηση, η γεωργία και η εφοδιαστική αλυσίδα– στηρίζονται σε εκατομμύρια εργαζομένους που απασχολούνται σε εξωτερικούς χώρους ή σε περιβάλλοντα χωρίς επαρκή ψύξη.

Σε κίνδυνο το 2,5% με 4,5% του ΑΕΠ της χώρας έως το 2030
Σύμφωνα με μελέτη του McKinsey Global Institute, η απώλεια εργατοωρών λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας και της υγρασίας ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο το 2,5% με 4,5% του ΑΕΠ της χώρας έως το 2030.

Παράλληλα, έρευνα του Πανεπιστημίου του Σικάγο διαπίστωσε ότι η εργοστασιακή παραγωγή στην Ινδία μειώνεται κατά περίπου 2% για κάθε αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1 βαθμό Κελσίου, εξαιτίας της μειωμένης αποδοτικότητας και των αυξημένων απουσιών του προσωπικού.

Επιπλέον, η έκθεση Lancet Countdown εκτίμησε ότι το 2024 χάθηκαν στην Ινδία 247 δισεκατομμύρια πιθανές ώρες εργασίας λόγω καύσωνα, καταγράφοντας άνοδο 124% σε σύγκριση με τον ετήσιο μέσο όρο της δεκαετίας του 1990.

Αναδιοργάνωση της παραγωγής και ιδιωτική πρωτοβουλία

Για τον εργολάβο Ταπός Ντέι με έδρα τη Βομβάη, οι υψηλές θερμοκρασίες αναδιαμορφώνουν τα χρονοδιαγράμματα των κατασκευαστικών έργων. Οι εξωτερικές εργασίες μεταφέρονται πλέον νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, ενώ οι κατασκευαστές, που κάποτε σχεδίαζαν τα έργα με βάση κυρίως τις διαταραχές των μουσώνων, τώρα συνυπολογίζουν και τον καύσωνα.

«Το διάστημα από τη 1 μ.μ. έως τις 4 μ.μ. είναι το πιο απαιτητικό, καθώς η κόπωση, η αφυδάτωση και οι κίνδυνοι για την ασφάλεια αναγκάζουν σε επιβράδυνση της εργασίας ή μεταφορά της αργότερα μέσα στην ημέρα», αναφέρει ο Ντέμπεν Μόζα της συμβουλευτικής εταιρείας ακινήτων Knight Frank India.
Στην εταιρεία Abhinandan Steels στο Νέο Δελχί, ο ιδιοκτήτης Αμπινάνταν Τζάιν δηλώνει ότι οι ποσότητες της παραγωγή προϊόντων  μειώθηκαν κατά 25% με 30% τους τελευταίους δύο μήνες λόγω των απουσιών του προσωπικού. Το εργοστάσιο, που απασχολεί περίπου 100 εργαζομένους –πολλοί από τους οποίους είναι μετανάστες από το κρατίδιο Μπιχάρ–, κατασκευάζει σκεύη από ανοξείδωτο χάλυβα προς εξαγωγή.

Η υγρασία βγάζει off τα συστήματα κλιματισμού
Οι εργαζόμενοι καταναλώνουν κρύο νερό και λεμονάδα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ η επιχείρηση αύξησε τα διαλείμματα και το προσωπικό για να μειώσει τη σωματική καταπόνηση. Ωστόσο, τα βιομηχανικά συστήματα κλιματισμού δεν αποτελούν επιλογή για την ψύξη του χώρου, καθώς η αυξημένη υγρασία καταστρέφει τα μηχανήματα, σύμφωνα με τον Τζάιν. Επιπλέον, ορισμένοι εργαζόμενοι επέστρεψαν στα χωριά τους νωρίτερα από το συνηθισμένο για την περίοδο της συγκομιδής, καθυστερώντας να επανέλθουν λόγω της ζέστης.

Ο βιοπαλαιστές εξαντλούνται
Παράλληλα, καμία προστασία δεν υφίσταται για βιοπαλαιστές όπως ο Σακέτ, ένας τσαγκάρης στην περιοχή Πραμπχαντέβι της Βομβάης, ο οποίος εργάζεται σε μια γωνία του δρόμου κάτω από πλαστικό μουσαμά στηριζόμενο σε στύλους μπαμπού. «Η ζέστη είναι ανυπόφορη», δηλώνει ο ίδιος. «Μέχρι το βράδυ έχω εξαντληθεί εντελώς».

Πηγή: naftemporiki.gr

Διαβάστε επίσης: Στα €9 εκατ. το σχέδιο στήριξης για ορεινές και απομακρυσμένες κοινότητες