Ο αποκλεισμός τόσων πολλών από την προσωρινή αναστολή πληρωμής δόσεων, θα μετατρέψει πολλά τέτοια δάνεια σε κόκκινα.

Του Κώστα Μαυρίδη*

Η πρώτη μας πρόταση αφορούσε την συμπερίληψη στο σχέδιο αναστολής δόσεων προς τις τράπεζες, όσων έχουν 1-3 καθυστηρημένες δόσεις σε δάνειο (το δάνειο ΔΕΝ είναι μη-εξυπηρετούμενο) και προς τούτο, το εποπτικό πλαίσιο της Ευρ. Ένωσης τροποποιήθηκε ώστε να μπορεί να  συμπεριληφθούν σε σχέδια αναστολής δόσεων. 

Αυτό έπραξαν ήδη άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, αλλά το Υπουργείο Οικονομικών και η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου προέβαλαν πως το απαγορεύουν οι  οδηγίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών. Δημοσιοποιήσαμε τις συγκεκριμένες οδηγίες, που ΔΕΝ προνοούν τέτοιον αποκλεισμό. Επιπλέον, ο αποκλεισμός τόσων πολλών από την προσωρινή αναστολή πληρωμής δόσεων, θα μετατρέψει πολλά τέτοια δάνεια σε κόκκινα, με ζημιές για τις τράπεζες, απώλεια θέσεων εργασίας και εσόδων για το κράτος. Η σιωπή των αρμοδίων παραμένει και το θέμα πλέον δεν είναι απλά οικονομικό. 

Προχωράμε στη δεύτερή μας πρόταση που αφορά την αύξηση ρευστότητας προς επιχειρήσεις μέσω δανεισμού από τράπεζες με κρατική εγγύηση και ευνοϊκούς όρους. Η πρόταση είναι όπως διασφαλιστεί ότι ένα ποσοστό του συνολικού ποσού δανεισμού (π.χ. 50% του ποσού) θα πρέπει να καταβληθεί πρώτα με αποδεικτικά τιμολόγια/στοιχεία προς εξόφληση των προμηθευτών της εταιρείας. Η διαδικασία είναι εύκολη αφού ήδη τηρείται ως πρακτική σε άλλες μορφές εκταμίευσης δανείων από τράπεζες. Το πλέον σημαντικό είναι ότι έτσι θα διασφαλίσει το κράτος -μέσω των τραπεζών που διαθέτουν μεγάλη ρευστότητα- ότι η επιπλέον ρευστότητα θα λειτουργήσει άμεσα για στήριξη της πραγματικής οικονομίας πολλών εταιρειών και με πολλαπλασιαστικό όφελος. Υπό τις σημερινές συνθήκες, αρκετές εταιρείες κινούμενες «ορθολογιστικά» εκπληρώνουν τις απόλυτα αναγκαίες υποχρεώσεις τους και φυσικά οι προμηθευτές τους, ευρισκόμενοι σε αδύνατη θέση, δεν έχουν προτεραιότητα.

Αυτός ο συλλογισμός ισχύει για την πλειοψηφία των εταιρειών και το πρόβλημα λειτουργεί αλυσιδωτά. Κάθε εταιρεία με στενότητα ρευστότητας, έχει κίνητρο να μεταθέσει την αποπληρωμή των προμηθευτών της στο απώτερο μέλλον. Με την υποχρέωση να αποπληρωθούν κατά ένα σημαντικό ποσοστό οι προμηθευτές ΠΡΩΤΑ,  διατηρείται εν πολλοίς η παραγωγική γραμμή της οικονομίας και μειώνεται το φαινόμενο της αλυσιδωτής κατάρρευσης εταιρειών/προμηθευτών όπως συνέβηκε στο παρελθόν με στρατηγικές ή αλλιώς πτωχεύσεις εταιρειών. Η εν λόγω υποχρέωση που προτείνεται δεν αποκλείει και άλλους όρους π.χ. την διασφάλιση θέσεων εργασίας.  

*O Κώστας Μαυρίδης είναι Ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ (S&D) και Μέλος της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου.