Η ισχυρή άνοδος του ευρώ περιπλέκει το έργο της ΕΚΤ αυξάνοντας τους κινδύνους περαιτέρω αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού κάτω από τον στόχο, ενόψει της πρώτης συνεδρίασης νομισματικής πολιτικής του 2026

Η εντυπωσιακή άνοδος του ευρώ αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο της πρώτης συνεδρίασης νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για το 2026. Ο πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ κινδυνεύει να κινηθεί ακόμη χαμηλότερα από τον στόχο, καθώς η ενίσχυση του κοινού νομίσματος ασκεί αποπληθωριστικές πιέσεις, δημιουργώντας δύσκολα ερωτήματα για τα στελέχη της ΕΚΤ που συνεδριάζουν στη Φρανκφούρτη.

Παρότι η ΕΚΤ δεν έχει μεταβάλει τα επιτόκια από τον Ιούνιο και δεν αναμένονται αποφάσεις την Πέμπτη, τα θέματα προς συζήτηση μόνο λίγα δεν είναι. Από την τελευταία απόφαση επιτοκίων στις 18 Δεκεμβρίου, έχουν μεσολαβήσει επιθέσεις κατά της Federal Reserve, νέες απειλές για δασμούς από τις Ηνωμένες Πολιτείες και, πιο πρόσφατα, μια απότομη υποχώρηση του δολαρίου.

Η αδυναμία του δολαρίου – που τροφοδοτήθηκε από δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν τον απασχολεί ιδιαίτερα – οδήγησε πρόσκαιρα το ευρώ πάνω από τα 1,20 δολάρια, στο υψηλότερο επίπεδο από το 2021.

Η εξέλιξη αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους αξιωματούχους της ΕΚΤ. Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, δήλωσε ότι το ευρώ αποτελεί «έναν από τους παράγοντες που θα καθοδηγήσουν τη νομισματική μας πολιτική», ενώ ο επικεφαλής της αυστριακής κεντρικής τράπεζας, Μάρτιν Κόχερ, ανέφερε ότι η πορεία του νομίσματος θα παρακολουθείται στενά για περαιτέρω ενίσχυση.

Ο πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ υποχώρησε ήδη οριακά κάτω από το 2% τον Δεκέμβριο και αναμένεται περαιτέρω επιβράδυνση. Οι οικονομολόγοι προβλέπουν ρυθμό 1,7% για τον Ιανουάριο, με τα στοιχεία να ανακοινώνονται την Τετάρτη.

Παρότι η ΕΚΤ εκτιμά ότι ο πληθωρισμός θα συγκλίνει προς τον στόχο μεσοπρόθεσμα χωρίς πρόσθετες παρεμβάσεις, μια νέα ανατίμηση του ευρώ θα μπορούσε να επαναφέρει στο τραπέζι τη συζήτηση για επιπλέον μειώσεις επιτοκίων.

Σύμφωνα με το Bloomberg Economics, η Ευρώπη ξεκίνησε το έτος με έντονες γεωπολιτικές αναταράξεις και η ΕΚΤ είναι πιθανό να επικεντρωθεί στη γενική εικόνα και όχι σε μεμονωμένες εξελίξεις. Ωστόσο, οι πρόσφατες κινήσεις υπογραμμίζουν ότι οι καθοδικοί κίνδυνοι για τις οικονομικές προοπτικές εντείνονται.

Η ΕΚΤ συγκαταλέγεται σε περισσότερες από δώδεκα κεντρικές τράπεζες που λαμβάνουν αποφάσεις επιτοκίων την εβδομάδα αυτή. Το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μεξικό και η Τσεχία αναμένεται να διατηρήσουν αμετάβλητη τη στάση τους, ενώ η Ινδία και η Πολωνία ενδέχεται να προχωρήσουν σε μειώσεις. Η Αυστραλία, αντίθετα, θα μπορούσε να γίνει η πρώτη μεγάλη οικονομία που θα αυξήσει τα επιτόκια το 2026.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα στοιχεία για την απασχόληση του Ιανουαρίου αναμένεται να δείξουν μια ήπια ανάκαμψη των προσλήψεων, με τις μισθοδοσίες να αυξάνονται κατά περίπου 68.000, σύμφωνα με εκτιμήσεις οικονομολόγων. Το ποσοστό ανεργίας προβλέπεται να παραμείνει στο 4,4%. Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ ανακοίνωσε την αντικατάσταση του προέδρου της Fed, Τζερόμ Πάουελ, με τον Κέβιν Γουόρς, κίνηση που προσθέτει νέα αβεβαιότητα στη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ.

Στην Ασία, οι κεντρικές τράπεζες ενδέχεται να κινηθούν σε αντίθετες κατευθύνσεις, με την Τράπεζα της Αυστραλίας να εξετάζει αύξηση επιτοκίων και την Ινδία πιθανόν να προχωρά σε μείωση. Στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, το ενδιαφέρον στρέφεται στις αποφάσεις της Τράπεζας της Αγγλίας, της Πολωνίας και άλλων χωρών, καθώς και στα μακροοικονομικά στοιχεία από τη Γερμανία και τη Σουηδία.

Στη Λατινική Αμερική, η Βραζιλία και η Χιλή βρίσκονται στο επίκεντρο λόγω των εξελίξεων στον πληθωρισμό και τα επιτόκια, ενώ στο Μεξικό η κεντρική τράπεζα αναμένεται να διακόψει τον κύκλο χαλάρωσης μετά από αλλεπάλληλες μειώσεις.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ισχυροποίηση του ευρώ αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα για τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, προσθέτοντας έναν ακόμη πονοκέφαλο σε ένα ήδη σύνθετο οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον.

Πηγή: nemwoney.gr

Διαβάστε επίσης: Ευρώπη: Οι αιτίες πίσω από τις ακριβές τιμές και ο πληθωρισμός στα τρόφιμα που δεν υποχωρεί