Ο βασικός λόγος είναι μάλλον το υψηλό κόστος αγοράς.

Με την μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής να εντείνεται, το υδρογόνο θεωρείται ένα από τα πλέον υποσχόμενα καύσιμα για μετακινήσεις με μηδενικούς ρύπους, όμως η διείσδυση του στην αγορά παραμένει σχεδόν ανύπαρκτη για μια σειρά από λόγους.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του economistas.gr, το κόστος είναι από τις βασικές αιτίες που η τεχνολογία αυτή παραμένει μέχρι στιγμής κυρίως στα υποβρύχια. Την ίδια στιγμή που τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος, μόλις 386 υδρογονοκίνητα οχήματα υπάρχουν στη Γερμανία, με το ποσοστό τους να ανέρχεται στο 0,00006% των συνολικών αυτοκινήτων που κινούνται στους γερμανικούς δρόμους.

Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει η Deutsche Welle, μειωμένο δείχνει να είναι το ενδιαφέρον και των γερμανών κατασκευαστών, με την  Daimler να κυκλοφορεί 200 οχήματα της B-Class με κινητήρα υδρογόνου, ενώ πέρυσι κυκλοφόρησε ένα όχημα εκτός δρόμου με κινητήρα που συνδύαζε μια μπαταρία με κυψέλες υδρογόνου. BMW, VW και Audi έχουν πειραματιστεί με υδρογόνο, αλλά δεν σχεδιάζουν προς το παρόν την παραγωγή κάποιου οχήματος.

Ο οικονομολόγος Φέρντιναντ Ντουντεχόφερ, ο οποίος ειδικεύεται σε ζητήματα αυτοκίνησης, σε δηλώσεις του στην Deutsche Welle,  αποδίδει το μειωμένο ενδιαφέρον για τα υδρογονοκίνητα στο υψηλό κόστος αγοράς: «Η τιμή είναι υπερβολική και κυμαίνεται σήμερα μεταξύ 70.000 και 80.000 ευρώ». Την ίδια στιγμή ειδικοί σε ζητήματα περιβάλλοντος εκφράζουν αμφιβολίες και για την χαμηλή ενεργειακή απόδοση, όπως ο Φλόριαν Χέκερ από το Ινστιτούτο Öko: «Απαιτείται ρεύμα για να παραχθεί υδρογόνο από νερό, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται στο αυτοκίνητο σε ρεύμα. Πρόκειται για ενεργοβόρα διαδικασία. Μόλις το 25% της ενέργειας μετατρέπεται εν τέλει σε κίνηση, ενώ στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα το ποσοστό αυτό βρίσκεται γύρω στο 70%».

Στα πλεονεκτήματα των υδρογονοκίνητων ανήκει και η αυτονομία που μοιάζει με εκείνη των κινητήρων εσωτερικής καύσης και φθάνει τα 500 χιλιόμετρα. Εκτός αυτού ο ανεφοδιασμός με το υγρό καύσιμο είναι υπόθεση μερικών λεπτών. Σε αντίθεση η φόρτιση της μπαταρίας των ηλεκτρικών οχημάτων έχει πολύ μεγαλύτερη διάρκεια. Για τον ανεφοδιασμό τον υδρογονοκίνητων ωστόσο απαιτείται ένα αποδεκτό δίκτυο πρατηρίων, το οποίο η Γερμανία, για παράδειγμα, δεν διαθέτει.

Ο Πέτερ Φους από την εταιρία συμβούλων ΕΥ σε δηλώσεις του στην Deutsche Welle, θεωρεί ότι για να γίνουν τα υδρογονοκίνητα ελκυστικά για τους καταναλωτές θα πρέπει να υπάρχουν στη χώρα περίπου 1.000 πρατήρια. Σήμερα το δίκτυο περιλαμβάνει όμως μόλις 71 πρατήρια, τα οποία του χρόνου υπολογίζεται να ξεπεράσουν τα 100.