Οι απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών κάθε ειδικότητας σχετικής με τους υπολογιστές βλέπουν να εξανεμίζεται το όνειρο της επαγγελματικής επιτυχίας.

Παρά τις περί του αντιθέτου θεωρίες, η λαίλαπα που αναμένεται να φέρει στην παγκόσμια αγορά εργασίας η τεχνητή νοημοσύνη και οι εφαρμογές της αποτελεί όχι απλώς ήδη πραγματικότητα, αλλά και θεμελιώδη αλλαγή στο τοπίο της αγοράς εργασίας που έρχεται με πρωτοφανή ταχύτητα. Αιφνιδιάζει πρωτίστως το γεγονός ότι ο κατ’ εξοχήν κλάδος που πλήττεται από τη νέα τεχνολογία είναι ο κλάδος της υψηλής τεχνολογίας και πρωτίστως οι ειδικότητες που τα τελευταία 15 χρόνια θεωρήθηκαν τα «επαγγέλματα του μέλλοντος». Οι απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών πληροφορικής, επιστήμης υπολογιστών, μηχανολογίας υπολογιστών, προγραμματιστών και γενικότερα κάθε ειδικότητας σχετικής με τους υπολογιστές βλέπουν να εξανεμίζεται το όνειρο της ταχύτατης επαγγελματικής επιτυχίας και των υψηλών αμοιβών που τους οδήγησε σε αυτούς τους συχνά πολύ δύσκολους κλάδους.

Εχοντας επιστρατεύσει στην υπηρεσία τους τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης που παράγουν αποτελέσματα σε δευτερόλεπτα, οι κολοσσοί της τεχνολογίας Amazon, Microsoft, Meta, Intel αλλά και πολλοί άλλοι προχωρούν σε μαζικές απολύσεις. Στο επίκεντρο αυτού του κύματος απολύσεων η Microsoft που τον Μάιο απέλυσε σχεδόν 6.000 υπαλλήλους της και άλλους 9.000 τον περασμένο μήνα, συνολικά δηλαδή τους τελευταίους τρεις μήνες έχει μειώσει το προσωπικό της κατά 4% παγκοσμίως. Ομοίως τους τελευταίους μήνες η ΙΒΜ έχει απολύσει περίπου 8.000 υπαλλήλους της, η Meta στις αρχές του έτους απέλυσε 3.600 και η Google κατήργησε εκατοντάδες ειδικότητες στις ομάδες της των Android, Pixel και Chrome. Οπως επισημαίνουν σε σχετικό ρεπορτάζ τους οι New York Times, με αυτόν τον τρόπο οι τεχνολογικοί κολοσσοί μειώνουν δραματικά τις επαγγελματικές προοπτικές σε έναν κλάδο που επί χρόνια διαφημιζόταν από τους ηγέτες της τεχνολογίας ως το διαβατήριο για μια χρυσή σταδιοδρομία. Μόλις το 2012 ο Μπραντ Σμιτ, πρώην στέλεχος της Microsoft, εγκαινίαζε εκστρατεία προσέλκυσης ταλέντων, τονίζοντας πως οι νέοι στον κλάδο «παίρνουν αρχικό μισθό συνήθως άνω των 100.000 δολ., συν 15.000 μπόνους πρόσληψης και συν δικαιώματα σε μετοχές αξίας 50.000 δολ.».

Τα οικονομικά κίνητρα σε συνδυασμό με το δέλεαρ της απασχόλησης σε εξαιρετικά δημοφιλείς κολοσσούς και τις εφαρμογές τους προκάλεσε απότομη αύξηση των φοιτητών στις επιστήμες υπολογιστικής, προγραμματισμού και αλγορίθμων. Σύμφωνα με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία Computing Research Association που συγκεντρώνει στοιχεία από 200 αμερικανικά πανεπιστήμια, το περασμένο έτος ο αριθμός των προπτυχιακών φοιτητών στον κλάδο έφτασε στις ΗΠΑ στις 170.000, αριθμός υπερδιπλάσιος από τον αντίστοιχο του 2014. Η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης, όμως, έχει αλλάξει άρδην την αγορά εργασίας σε αυτόν τον ελάχιστο χρόνο που μεσολάβησε από την έναρξη των σπουδών των σημερινών προπτυχιακών φοιτητών ή των αποφοίτων. Σχετική έκθεση της Federal Reserve της Νέας Υόρκης φέρει την ανεργία στους απόφοιτους επιστήμης υπολογιστών και μηχανολογίας υπολογιστών ηλικίας από 22 έως 27 ετών να ανέρχεται στο 6,1% και 7,5% αντιστοίχως. Αυτά τα δύο ποσοστά ανεργίας είναι υπερδιπλάσια από τα αντίστοιχα μεταξύ των αποφοίτων πιο παραδοσιακών σπουδών, βιολογίας και ιστορίας τέχνης, που βρίσκονται μόλις στο 3%.

«Ιδιαίτερα ανήσυχος» δηλώνει ο Τζεφ Φορμπς, πρώην διευθυντής προγραμμάτων σπουδών υπολογιστών στο Εθνικό Ιδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ, και επισημαίνει πως «πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια οι απόφοιτοι επιστήμης υπολογιστών δεν προλάβαιναν να απορρίπτουν προτάσεις από μεγάλες εταιρείες και σήμερα οι ίδιοι φοιτητές αγωνίζονται να βρουν μια θέση κυριολεκτικά οπουδήποτε». Οι New York Times έδωσαν σχετικά ερωτηματολόγια σε περισσότερους από 150 φοιτητές και πρόσφατους αποφοίτους του κλάδου από αμερικανικά πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων και τα πανεπιστήμια της ελίτ Κορνέλ και Στάνφορντ, και πολλοί απάντησαν ότι είχαν ήδη υποβάλει αιτήσεις σε εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες εταιρείες τεχνολογίας αλλά και σε δημόσιες υπηρεσίες και μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Πηγή: moneyreview.gr

Διαβάστε επίσης: Ευρώπη: Η γιγάντωση των εργοστασίων παραγωγής όπλων