Offcanvas
Offcanvas
Οι Αμερικανοί πουλάνε φυσικό αέριο σε πολύ υψηλή τιμή, ειδικά στους Ευρωπαίους
Η «φωτιά» στον Κόλπο έχει επεκταθεί πλέον σε όλη την Αραβική Χερσόνησο και στην Ερυθρά Θάλασσα.
Οι τιμές του πετρελαίου «φλερτάρουν» με τα 110 δολάρια το βαρέλι, μετά την επίθεση των ανταρτών Χούθι με drone στον ζωτικής σημασίας αγωγό πετρελαίου Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, με αποτέλεσμα να ανασταλεί προσωρινά η λειτουργία του.
Ο αγωγός μήκους 1.200 χιλιομέτρων μετέφερε πρόσφατα τέσσερα έως πέντε εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως-περίπου το 4-5% της παγκόσμιας προσφοράς -από τις πετρελαιοπηγές γύρω από το Αμπκάικ στον Περσικό Κόλπο, στο λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Επέτρεπε δηλαδή, στη Σαουδική Αραβία να παρακάμπτει τη θαλάσσια διαδρομή μέσω του Στενού του Ορμούζ. Οι Χούθι ελέγχουν πλέον όλη την ακτογραμμή της Υεμένης και απειλούν με επιθέσεις τέσσερις πόλεις της Σαουδικής Αραβίας-Νατζράν, Χαμίς Μουσάιτ, Τζαζάν και Άμπχα, πυροδοτώντας μια πανικόβλητη φυγή των κατοίκων.
Το Στενό του Ορμούζ παραμένει ουσιαστικά κλειστό. Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο αριθμός των ημερήσιων διελεύσεων πλοίων από το Στενό μειώθηκε σε μονοψήφιο ποσοστό. Ο δεκαήμερος μέσος όρος είναι μόλις 14 σκάφη την ημέρα.
Απτόητος πάντως, ο πρόεδρος Τραμπ επιμένει ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παραμείνουν στο Ιράν και να ελέγξουν το πετρέλαιό του. «Τελικά θα αποσυρθούμε από το Ιράν εκτός αν αποφασίσουμε να μείνουμε και να διατηρήσουμε το πετρέλαιο όπως κάναμε στη Βενεζουέλα», δήλωσε ο Τραμπ στο περιθώριο επίσκεψής του στην Ιρλανδία. Τι εννοούσε με αυτό παρέμεινε εντελώς ασαφές.
Τριμερής κρίση
Ήδη, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή καλύπτει ολόκληρη την Αραβική Χερσόνησο, τον Κόλπο και αποτελείται από τρία κύρια στοιχεία: τον αποκλεισμό του Ορμούζ, την κατάληψη του νησιού Πέριμ στα ανοικτά του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, που ενδεχομένως απειλεί με κλείσιμο την Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγας του Σουέζ, και την κύρια χερσαία οδό που χρησιμοποιεί το Ριάντ για να παρακάμψει το Ορμούζ.
«Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε με μια βαθιά κρίση σε ολόκληρη την ενεργειακή υλικοτεχνική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής» λένε στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς ενέργειας. «Αυτή η τριμερής κρίση παράγει ένα πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να προκαλέσει μια πολύ πιο σοβαρή κρίση από αυτήν που έχουμε βιώσει μέχρι στιγμής», προειδοποιούν και εξηγούν: «Οι φιλο-ιρανοί αντάρτες Χούθι ελέγχουν πλέον όλη την ακτογραμμή στην Υεμένη, χτυπώντας τη Σαουδική Αραβία, δημιουργώντας περαιτέρω αβεβαιότητα στο εμπόριο πετρελαίου και ενισχύοντας τη θέση του Ιράν στην αντιπαράθεσή του με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρά τους ισχυρισμούς της Ουάσιγκτον για τον έλεγχο της κατάστασης στον Κόλπο, η Τεχεράνη – γράφει η Le Monde – μπορεί τώρα να επωφεληθεί από τις επιτυχίες των συμμάχων της, των Χούθι, για να αυξήσει τις απαιτήσεις της σε περίπτωση που επαναλάβουν τις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες – κάτι για το οποίο, ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις.
Μέχρι την ισραηλινο-αμερικανική εισβολή στο Ιράν, πάνω από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πετρελαίου περνούσε από το Στενό του Ορμούζ, με προορισμό κυρίως την Ασία. Το 11% του παγκόσμιου πετρελαίου περνούσε επίσης από το Στενό του Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, την «Πύλη των Δακρύων», με προορισμό κυρίως την Ευρώπη. Μαζί, αυτές οι δύο θάλασσες αντιπροσώπευαν σχεδόν το 40% των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου.
Ποιοι κερδίζουν από την επέκταση του πολέμου
Στην πραγματικότητα, πάντως αυτοί που επωφελούνται την κρίση του Κόλπου, αλλά και τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία, είναι οι Αμερικανοί, οι οποίοι πουλάνε φυσικό αέριο σε πολύ υψηλή τιμή, ειδικά στους Ευρωπαίους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης, με το ενεργειακό πλεόνασμα που διαθέτουν- παράγουν 13,6 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα και έχοντας επιδείξει μικρό ενδιαφέρον για τις χώρες του Κόλπου, θα επιδιώξουν να μεγιστοποιήσουν τα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη.
Οι Αμερικανοί δεν φαίνονται μάλιστα πρόθυμοι να υποστηρίξουν τους Σαουδάραβες στον πόλεμο με τους Χούθι. Ο πρόεδρος Τραμπ είπε πρόσφατα ότι οι Χούθι δεν θέλουν να πολεμήσουν με τις ΗΠΑ. «Ο Λευκός Οίκος πρέπει να επικεντρωθεί στις ενδιάμεσες εκλογές για την ανανέωση του Κογκρέσου σε λιγότερες από 50 ημέρες και δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τους Σαουδάραβες, οι οποίοι είναι εκτεθειμένοι και αντιμετωπίζουν κρίση εσόδων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Σαουδική Αραβία, χωρίς να εγκαταλείψει τους Αμερικανούς συμμάχους της, γίνεται πιο ανοιχτή σε άλλες συμμαχίες.
Η στρατιωτική συμφωνία της Μέκκας-ανάμεσα στους Σαουδάραβες ,την Τουρκία και το Πακιστάν εντάσσεται επίσης σε αυτό το πλαίσιο. Εν ολίγοις, ο υλικοτεχνικός αποκλεισμός των πετρελαϊκών οδών θα μπορούσε να επιταχύνει μια μετατόπιση των συμμαχιών στον Κόλπο και την ανάπτυξη εναλλακτικών αρχιτεκτονικών ασφαλείας.
Πηγή: naftemporiki.gr