Offcanvas
Offcanvas
Ο τυχοδιωκτισμός του Τραμπ έχει δώσει στους μουλάδες έναν απροσδόκητο μοχλό πίεση
Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν φαίνεται να έχουν ναυαγήσει-προς το παρόν- και τα τελεσίγραφα δεν απέδωσαν καρπούς. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να ξεφύγει από την «παγίδα του Ορμούζ» στην οποία βρίσκεται εδώ και εβδομάδες, εν μέρει χάρη στις πιέσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου, αλλά φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί.
Ο Αμερικανός πρόεδρος είναι άλλωστε αυτός που βιάζεται περισσότερο να καταλήξει σε συμφωνία, καθώς την άλλη Τρίτη, 28 Απριλίου, εκπνέει η χρονική προθεσμία των 60 ημερών που έχει για να τελειώσει ο πόλεμος-με βάση νόμο του 1973-αλλιώς θα πρέπει να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου, που δεν είναι καθόλου σίγουρο πώς θα δοθεί.
«Ο πρόεδρος Τραμπ βλέπει την αρχική του στρατηγική να έχει καταρρεύσει», γράφει η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. «Πίστευε πως θα μπορούσε να τιθασεύσει την ιρανική θεοκρατία εξαλείφοντας τον Ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεϊ και τον ντε φάκτο εκπρόσωπό του, Αλι Λαριτζανί, αλλά τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με μια χώρα σε πλήρη πολιτική και στρατιωτική αταξία , όλο και περισσότερο στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης και της σκληροπυρηνικής πτέρυγας του καθεστώτος», σημειώνει η γερμανική εφημερίδα και προσθέτει: «Πριν από την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, η «ιρανική απειλή» θα μπορούσε ουσιαστικά να εντοπιστεί στο «πυρηνικό ζήτημα».
Τώρα, ο τυχοδιωκτισμός του Τραμπ έχει δώσει στους μουλάδες έναν απροσδόκητο μοχλό πίεσης: το άνοιγμα ή τον αποκλεισμό του Ορμούζ- ένα από τα περάσματα μέσω των οποίων το 20% των παγκόσμιων αναγκών σε πετρέλαιο διέρχεται από διεθνή ύδατα».
Το Ιράν δεν είχε ποτέ πριν επιχειρήσει να ελέγξει το Στενό του Ορμούζ – μια ιδέα που το καθεστώς εφάρμοσε μόνο μετά την αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική επίθεση. Δεν είναι επομένως περίεργο, που η εναπομένουσα ηγεσία στην Τεχεράνη διστάζει να δεχτεί οποιεσδήποτε εύκολες παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Διαπραγματευτικό μειονέκτημα
Το γεγονός αυτό θέτει τις ΗΠΑ σε αντικειμενικά μειονεκτική διαπραγματευτική θέση. Η ιστοσελίδα Axios αποκάλυψε ότι οι Αμερικανοί θα ήταν πρόθυμοι να επιστρέψουν στους Ιρανούς, «παγωμένες» καταθέσεις ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο εξωτερικό, με αντάλλαγμα να σταματήσει οριστικά η Τεχεράνη τον εμπλουτισμό ουρανίου. Ο Τραμπ, ωστόσο, το διέψευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στέλνει πάντως τον αντιπρόεδρο Ντ.Τζ. Βανς, τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον Στιβ Γουίτκοφ , στο Ισλαμαμπάντ, ενώ η Τεχεράνη αρνείται να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις, υπό τον φόβο ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να «εξαπατήσει» τη διπλωματία. «Ακόμα περισσότερο, αφού η πορεία των διαπραγματεύσεων του Ιράν με τις ΗΠΑ έχει δύο φορές, σε λιγότερο από ένα χρόνο, σταμάτησε απότομα , για να ξεκινήσει ο πόλεμος», λένε οι ειδικοί.
«Οι Ιρανοί υποπτεύονται ότι στο Ισλαμαμπάντ, όπως και στην Γενεύη, η κυβέρνηση Τραμπ χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις ως ένα διπλωματικό τέχνασμα, πριν εξαπολύσει άλλη μία στρατιωτική επίθεση», υποστηρίζει ο Βάλι Νασρ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. «Η πόρτα της διπλωματίας δεν είναι κλειστή, αλλά τώρα έχει γίνει πολύ πιο δύσκολο να παραμείνει για πολύ καιρό ανοικτή».
Ο ρόλος του Νετανιάχου
Η Ουάσιγκτον δεν έχει κερδίσει τον πόλεμο μέχρι την κατάπαυση του πυρός. Στοχεύει να χρησιμοποιήσει δυναμική διπλωματία για να αντιστρέψει την τάση, αλλά διακινδυνεύει να παίξει με τη φωτιά. Και πίσω από την πλάτη του Τραμπ, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου στέλνει σαφές μήνυμα ότι «ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει ακόμη».
Η επιρροή του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον είναι γνωστή. Το αν πρόκειται για απλή ιδιότροπη σκέψη ή για μια προτεινόμενη στρατηγική γραμμή θα ξεκαθαρίσει ως τα μέσα της εβδομάδας. Μπορεί και νωρίτερα, αν δεν πραγματοποιηθούν τελικά, οι διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάντ.
Πηγή: naftemporiki.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
