«Απαιτείται μετάβαση από τις γενικές δηλώσεις στις συγκεκριμένες πράξεις», υπογραμμίζει η Ελίνα Ζαβού, ενώ η Κρίστη Ζαβού επισημαίνει ότι η εικόνα του «φυσικού ηγέτη» παραμένει υποσυνείδητα ανδρική και οι γυναίκες καλούνται να αποδείξουν περισσότερα για να θεωρούνται εξίσου ικανές.

Αυξημένη συμμετοχή, άνισες ευκαιρίες

ΕΖ: Την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί αισθητά η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και σε ρόλους ευθύνης, καθώς και η κοινωνική αποδοχή της γυναικείας ηγεσίας. Ωστόσο, αυτό που παραμένει ίδιο είναι η άνιση κατανομή ευκαιριών, ιδιαίτερα σε ανώτερες διοικητικές θέσεις, καθώς και το μισθολογικό χάσμα, το οποίο εξακολουθεί να υφίσταται παρά τη δημόσια συζήτηση.

ΚΖ: Η γυναίκα σήμερα στον επαγγελματικό χώρο έχει περισσότερες ευκαιρίες και ορατότητα από ποτέ, με ολοένα και περισσότερες γυναίκες να αναλαμβάνουν ρόλους αυξημένης ευθύνης και επιρροής. Ωστόσο, οι βαθιά ριζωμένες πολιτισμικές προκαταλήψεις εξακολουθούν να επηρεάζουν επιλογές, προαγωγές και επαγγελματικές ευκαιρίες.

Το «αόρατο» εμπόδιο των άτυπων δομών εξουσίας

ΕΖ: Το πιο «αόρατο» εμπόδιο είναι οι άτυπες δομές εξουσίας και τα στερεότυπα γύρω από την ηγεσία. Συχνά, οι γυναίκες καλούνται να αποδείξουν περισσότερα, ενώ ταυτόχρονα αξιολογούνται πιο αυστηρά ως προς τη συμπεριφορά τους. Παράλληλα, η έλλειψη ουσιαστικής υποστήριξης, μέντορινγκ και δικτύων επηρεάζει την επαγγελματική τους εξέλιξη.

ΚΖ: Επειδή η εικόνα του «φυσικού ηγέτη» παραμένει υποσυνείδητα ανδρική, οι γυναίκες καλούνται να αποδεικνύουν περισσότερα για να θεωρηθούν εξίσου ικανές.

Η αλήθεια πίσω από τα συνθήματα

ΕΖ: Η πραγματικότητα είναι ότι η επαγγελματική επιτυχία για πολλές γυναίκες συνοδεύεται από συνεχή διαπραγμάτευση μεταξύ καριέρας και προσωπικής ζωής. Παρά τις αυξημένες απαιτήσεις και επιδόσεις, η αναγνώριση δεν είναι πάντα αντίστοιχη, ενώ η πίεση για συνέπεια σε πολλαπλούς ρόλους παραμένει δυσανάλογη.

ΚΖ: Όσο η φροντίδα των παιδιών και της οικογένειας θεωρείται κυρίως γυναικεία ευθύνη, το επαγγελματικό κόστος σε ευκαιρίες, προαγωγές και αμοιβές θα συνεχίσει να βαραίνει δυσανάλογα τις γυναίκες.

Η ισότητα χρειάζεται μετρήσιμες δεσμεύσεις

ΕΖ: Απαιτείται μετάβαση από τις γενικές δηλώσεις στις συγκεκριμένες πράξεις. Οι Οργανισμοί πρέπει να υιοθετήσουν μετρήσιμες πολιτικές ισότητας, διαφάνεια στις αμοιβές, ουσιαστικά προγράμματα ανάπτυξης και κουλτούρα αξιολόγησης βασισμένη σε αντικειμενικά κριτήρια.

ΚΖ: Θα πρέπει να περάσουμε από τη συζήτηση στην εφαρμογή, με πολιτικές, δείκτες και πραγματική αλλαγή κουλτούρας, διαφορετικά το 2030 θα μιλάμε για τα ίδια, απλώς με νεότερα στατιστικά.

Η πραγματικότητα σε μία πρόταση

ΕΖ: Η ισότητα πρέπει να ενσωματωθεί σε πολιτικές, κουλτούρα και λογοδοσία, με ξεκάθαρους δείκτες και δεσμεύσεις.

ΚΖ: Η γυναίκα καλείται να αποδεικνύει περισσότερα για να θεωρηθεί εξίσου αυτονόητη επιλογή για ηγεσία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η πρόοδος είναι ορατή, αλλά η κουλτούρα αλλάζει πιο αργά