Τι εκτιμούν ο αρμόδιος Επίτροπος για θέματα εσωτερικής αγοράς και ο αρμόδιος επίτροπος για τα δημόσια οικονομικά

Τη δημιουργία ενός “τέταρτου πυλώνα”, ευρωπαϊκής χρηματοδότησης προς τα κράτη μέλη για τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, πέραν του ESM, του Κοινοτικού Προϋπολογισμού και των Εργαλείων της ΕΚΤ, ζητούν ο Επίτροπος αρμόδιος για την εσωτερική αγορά και ο Επίτροπος αρμόδιος για τα δημόσια οικονομικά, Tιερί Μπρεττόν και Πάολο Τζεντιλόνι, με άρθρο τους στο ΚΥΠΕ.

Οι δύο Επίτροποι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το μέγεθος της πρόκλησης στην οικονομία από την πανδημία του Covid-19 και καλούν τα κράτη μέλη να μην χάσουν αυτό το ραντεβού με την ιστορία.

• Διαβάστε επίσης: ΔΝΤ: Έτσι θα προστατεύσουν οι αρμόδιες αρχές τις τράπεζες

Αναλυτικά, οι δύο Επίτροποι αναφέρουν τα εξής:

“Αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που συναντήσαμε εδώ και δεκαετίες, η Ευρώπη δεν έχει άλλη επιλογή παρά να δείξει ενότητα και αλληλεγγύη.

Η φύση και η κλίμακα της κρίσης του Covid-19 απαιτούν μια ιστορική κινητοποίηση των κρατών μελών της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη διακυβέρνηση, την αποφασιστικότητα και τους πόρους.

Όλοι τώρα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι καμία χώρα, καμία ήπειρος, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της την πρόκληση για τη δημόσια υγεία που προκάλεσε o Covid-19. Και καμία χώρα ή ήπειρος δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει, μόνη της την οικονομική πρόκληση, δεδομένου ότι σχεδόν τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι - το ήμισυ της ανθρωπότητας - ζουν τώρα σε αυτοπεριορισμό.

Οι ευρωπαϊκές χώρες έσπευσαν να καταρτίσουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για την κάλυψη των αναγκών των ταμειακών ροών των επιχειρήσεων που έχουν μειώσει την παραγωγή ή διακόπτουν προσωρινά τη λειτουργία τους.

Η πρόσβαση στη ρευστότητα είναι απολύτως καθοριστική.

Επομένως, είναι ζωτικής σημασίας οι εταιρείες αυτές να μπορούν να λαμβάνουν ταχεία βοήθεια από τις τράπεζες, μέσω κρατικών δανείων.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από την πλευρά της, δεσμεύθηκε άμεσα επιπλέον 750 δισ. Ευρώ που θα κατευθυνθούν στην αγορά χρέους που εκδόθηκαν από τα κράτη μέλη και τον ιδιωτικό τομέα.

Τέλος, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία της ΕΕ, η Κομισιόν της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν ανέστειλε προσωρινά τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ προκειμένου να επιτρέψει στις χώρες να δαπανήσουν ό, τι χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν αυτές τις εξαιρετικές περιστάσεις.

Αυτή η πρώτη απάντηση, της πρώτης γραμμής ήταν ουσιαστική για να δώσουμε στους εαυτούς μας τα μέσα για να διασφαλίσουμε την οικονομική ασφάλεια και την οικονομική μας επιβίωση.

Πρέπει όμως να προχωρήσουμε περισσότερο για να σταματήσουμε την κρίση, να προστατέψουμε τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους και στη συνέχεια να αναζωογονήσουμε, ανά χώρα, τη βιομηχανική βάση της ΕΕ και την εσωτερική της αγορά.

Εναπόκειται βεβαίως, σε κάθε κράτος μέλος να σχεδιάσει το δικό του σχέδιο αποκατάστασης και να αξιολογήσει πόσο θα χρειαστεί να αυξηθεί η πρόσθετη χρηματοδότηση στις αγορές.

Λόγω της αντίστοιχης οικονομικής τους κατάστασης, καμία ευρωπαϊκή χώρα, βόρεια ή νότια, δεν έχει τα μέσα να αντιμετωπίσει αυτό το σοκ μόνη της χωρίς να εκδώσει πρόσθετο χρέος. Καμία.

Τρεις αρχές πρέπει να μας καθοδηγήσουν καθώς αξιολογούμε τον τρόπο αντιμετώπισης των οικονομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η ΕΕ:

- καμία χώρα δεν πρέπει να μείνει πίσω,

- καμία οικονομία δεν πρέπει να αποτελεί απομονωμένο θύμα της πανδημίας ·

- όλες οι χώρες της ΕΕ πρέπει να έχουν δίκαιη πρόσβαση, υπό συγκρίσιμες συνθήκες, στη χρηματοδότηση που απαιτείται για τη χρηματοδότηση των σχεδίων τους.

Ένα πράγμα είναι βέβαιο: οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες των 27 χωρών της ΕΕ πρέπει να είναι ανάλογες με το διακύβευμα.

Έτσι, το γερμανικό σχέδιο πρόσθετης έκδοσης χρέους ύψους 356 δισ. Ευρώ που ψηφίστηκε από τη Bundestag (εκτός από το σχέδιο διάσωσης 600 δισ. Ευρώ που η Γερμανία είχε ήδη θεσπίσει, περιλαμβανομένων εγγυήσεων 400 δισ. Ευρώ) αντιπροσωπεύει το 10% του ΑΕΠ.

Εάν αυτό το 10% εφαρμοζόταν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πρόσθετες ανάγκες χρηματοδότησης θα μπορούσαν τότε να κυμανθούν μεταξύ 1.500 και 1.600 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι οποίες θα εισέρρεαν απευθείας στην οικονομία.

Εκτός από τα μέσα και τα εργαλεία που διαθέτει η ΕΚΤ, ένα τέτοιο ποσό συνεπάγεται την εξεύρεση πρόσθετων μέσων για την εξασφάλιση ισότιμης και δίκαιης πρόσβασης του κάθε κράτους μέλους στο χρέος που απαιτείται για τη χρηματοδότηση του σχετικού σχεδίου.

Η αρχή αυτή είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση "ισότιμων όρων ανταγωνισμού" μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, φυσικά, αλλά και μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, των οποίων το σχέδιο έχει ήδη εφαρμοστεί. Και όπως και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει μόνο ένα παράθυρο ευκαιρίας: είναι τώρα, όχι σε έξι μήνες.

Αυτή η πρόσθετη στήριξη μπορεί να προέρχεται από μη συμβατικά μέσα, που υπάρχουν ή όχι, τα οποία θα μας επέτρεπαν να προχωρήσουμε περαιτέρω.

Για παράδειγμα, με τη χρησιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας  (ESM) με καινοτόμο τρόπο και με χαλαρότερη αιρεσιμότητα, προσαρμοσμένη σε αυτή την κρίση.

Ή τη χρήση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία θα μπορούσε να κινητοποιήσει πρόσθετες εγγυήσεις και να δει τη δύναμη πυρός της να αυξάνεται εντός χρονικού πλαισίου που αντικατοπτρίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμπληρώσουν το μηχανισμό των 100 δισ. Ευρώ που μόλις πρότεινε η Κομισιόν για να βοηθήσει τους εργαζομένους να διατηρήσουν τα εισοδήματά τους (SURE).

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά ποσά, θα χρειαστεί ένας τέταρτος πυλώνας ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.

Όπως και η ΕΚΤ στον νομισματικό και οικονομικό τομέα, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει τώρα να επιδείξουν κοινό πνεύμα απόφασης και καινοτομίας.

Αυτό θα μπορούσε, για παράδειγμα, να λάβει τη μορφή ενός ευρωπαϊκού ταμείου που θα μπορούσε να δημιουργήσει μακροπρόθεσμα ομόλογα.

Θα μπορούσε επίσης να προβλεφθεί η κατανομή των φορολογικών πόρων σε ένα τέτοιο μη συμβατικό μέσο χρηματοδότησης. Θα μπορούσε να διαθέτει σύστημα διακυβέρνησης που θα αποφεύγει κάθε ηθικό κίνδυνο, ιδίως όσον αφορά τους στόχους της χρηματοδότησης, οι οποίοι θα μπορούσαν να περιοριστούν αυστηρά σε κοινές επενδύσεις για οικονομική ανάκαμψη που συνδέονται με την τρέχουσα κρίση.

Δεδομένης της επείγουσας ανάγκης και της κλίμακας των αναγκών, η ιδέα αυτή θα καθιστούσε δυνατή την πρόβλεψη και στη συνέχεια τη συμπλήρωση της αύξησης του προϋπολογισμού της ΕΕ που ζήτησε η Πρόεδρος Φον Ντερ Λάιεν.

Ο χρόνος τελειώνει. Οι περιστάσεις απαιτούν δημιουργικότητα.

Η Ευρώπη έχει μάθει από προηγούμενες κρίσεις.

Αντιμέτωποι με την κρίση που εισερχόμαστε τώρα, δεν πρέπει να χάσουμε αυτό το ραντεβού με την ιστορία.

Είμαστε βέβαιοι ότι η Ευρώπη θα μπορέσει να επιδείξει σταθερή αλληλεγγύη και να αναδυθεί ενισχυμένη από αυτή την άνευ προηγουμένου κατάσταση”.

Πηγή: ΚΥΠΕ