Οι οικονομικές επιπτώσεις της "τυφλής καραντίνας" πλήττουν ιδιαίτερα τους νέους, διατρέχοντας τον κίνδυνο να γίνουν μια νέα χαμένη γενιά.

Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το κατά πόσον ωφέλησαν μέτρα όπως της «τυφλής καραντίνας» που εφάρμοσαν διάφορες χώρες, όμως σε ένα σημείο συμφωνούν όλοι: Οι δημογραφικές επιπτώσεις δεν πρόκειται να είναι οι ίδιες για όλους.

Συγκεκριμένα οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι όσοι ανήκουν στην γενιά των περίφημων «millennials» (γεννηθέντες μεταξύ 1980-2000).

• Διαβάστε επίσης: Συμμορφώνονται τα κέντρα αναψυχής με την νομοθεσία

Αυτό είναι το συμπέρασμα έρευνας της γνωστής ασφαλιστικής εταιρείας Swiss Re. Με τις οικονομικές επιπτώσεις των μέτρων εναντίον της πανδημίας όπως οι «καραντίνες» να πλήττουν ιδιαίτερα τους millenials που διατρέχουν τον κίνδυνο να μεταβληθούν οριστικά σε μια νέα «χαμένη γενιά» κάτω από την πίεση της ανεργίας και της οικονομικής ανασφάλειας που έρπονται εδώ και αρκετά χρόνια.

Στην έκθεση με τίτλο «Νέες προοπτικές των αναπτυσσόμενων ρίσκων» η εταιρεία υποστηρίζει ότι οι αρνητικές οικονομικές συνέπειες θα επηρεάσουν στα χρόνια πού έρχονται κυρίως τις νέες γενιές καθόσον εκατομμύρια νέοι σε ηλικία για εργασία θα αντιμετωπίσουν μείωση των εισοδημάτων τους και ανεργία.

Η Swiss Re υπογραμμίζει ότι πολλοί από τους millenials ήταν παιδιά η έφηβοι κατά την διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης των ετών 2008-2009 και με το πέρασμα των χρόνων πολλοί απ’ αυτούς υπέφεραν τις επιπτώσεις της λιτότητας και της ανεργίας.

«Αυτή η γενιά συσσώρευσε χρέη για να χρηματοδοτήσει τις δαπάνες της εκπαίδευσης μια υποτιθέμενη επένδυση στις μελλοντικές τους καριέρες. Αυτο όμως που συνέβη αντίθετα ήταν ότι πολλοί βίωσαν μια προβληματική επαγγελματική εξέλιξη μεταφερόμενοι από την μία εργασία στην άλλη.

Μη μπορώντας να αντιμετωπίσουν τα έξοδα μιας ανεξάρτητης ζωής έτειναν να μένουν με τους γονείς τους για περισσότερο χρόνο. Ο κίνδυνος να μεταβληθούν σε μα «χαμένη γενιά» εξακολουθεί να ισχύει, με ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των νέων σε πολλές αγορές».

Όπως αναφέρει στο euro2day.gr o Τάκης Μίχας, ίσως η μεγαλύτερη αδικία είναι ότι αυτοί που θα υποστούν κυρίως της επιπτώσεις της τεράστιας ανεργίας που επέφεραν τα περιοριστικά μέτρα είναι οι νέοι δηλαδή ακριβώς εκείνοι που τα χρειάζονταν λιγότερο στο βαθμό που η συντριπτική πλειοψηφία τους αν κολλούσε τον ιό θα περνούσε την ασθένεια «στο πόδι».