Τι αναφέρει δημοσίευμα των Financial Times για την κριτική που ξεκίνησε για ανήθικη κερδοσκοπία και το αντεπιχείρημα της υποκρισίας.

Τα hedge funds βρέθηκαν για άλλη μια φορά να πρωταγωνιστούν στον ρόλο του μεγάλου κακού της Wall Street. Μέσα σε λίγες φρενήρεις εβδομάδες συναλλαγών, επενδυτές που συντόνισαν τις ενέργειές τους στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Reddit κατάφεραν με τρόπο εντυπωσιακό να πλήξουν το hedge fund ενός εκ των πιο αξιοσέβαστων trader της Wall Street, το Μelvin του Γκέιμπ Πλότκιν, έναν μαθητή του δισεκατομμυριούχου Στιβ Κόεν. Το fund έχασε δισεκατομμύρια δολάρια από τη θέση short στη μετοχή της GameStop και αναγκάστηκε να ζητήσει διάσωση.

Καθώς οι «Redditors» γεύονταν την νίκη τους, αποκάλυπταν τα αισθήματά τους απέναντι στα hedge funds. Ένας έγραψε στο r/WallStreetBets: «Aυτό ξεσκέπασε μια απάτη που είχαν στήσει τα hedge funds πριν από το προηγούμενο κραχ στην αγορά». Μια από τις πιο αξιομνημόνευτες ατάκες στο Reddit ήταν η εξής: «Δείτε το ως το πρώτο κεφάλι σε πάσσαλο για να το δουν και τα άλλα hedge funds. Υπάρχει πάντα περιθώριο και για άλλα αν δεν πάρουν το μάθημά τους».

H εχθρότητα αυτή, και ιδίως η ένταση με την οποία εκφράζεται, δημιουργεί στη βιομηχανία των hedge fund την αίσθηση ότι βρίσκεται υπό πολιορκία. Ο Κόεν, CEO της Point72 Asset Management σταμάτησε να κάνει αναρτήσεις στο Twitter μετά από απειλές που δέχθηκε η οικογένειά του. «Είναι δικράνια» ανέφερε υψηλόβαθμο στέλεχος. Ωστόσο, ελάχιστοι αισθάνονται ότι έχουν κάνει κάποιο λάθος.

Πάσσαλοι ή δικράνια, δεν είναι δύσκολο να δει κανείς γιατί τα hedge funds αποτελούν στόχο: πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για να είναι οι κακοί, ακόμα περισσότερο και από τους τραπεζίτες. Λειτουργούν περισσότερο στο παρασκήνιο, διαχειρίζονται συχνά offshore κεφάλαια και κάνουν μεγάλες πολιτικές χορηγίες. Στο απόγειο τους, τα κορυφαία hedge funds κέρδιζαν σε ένα χρόνο περισσότερα από όσο το ΑΕΠ μιας μικρής χώρας. Ενδεχομένως το πλέον αμφιλεγόμενο να είναι το πιο γνωστό εργαλείο τους, το σορτάρισμα, το οποίο προσφέρει κέρδη από την κατάρρευση μιας εταιρείας.

Υπάρχει κάτι το ανησυχητικά οικείο σε όλα αυτά για τη βιομηχανία των hedge funds, η οποία δεν βρίσκεται για πρώτη φορά στο στόχαστρο. Στον απόηχο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, καθώς η εποπτεία γινόταν πιο αυστηρή και οι πολιτικοί ασκούσαν κριτική, προσπάθησαν απεγνωσμένα να δείξουν ότι δημιουργούν θέσεις εργασίας και ότι αποφέρουν χρήματα σε επενδυτές όπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία.

Το 2016, οι γερουσιαστές Ελίζαμπεθ Γουόρεν και Μπέρνι Σάντερς συνέταξαν τον νόμο Μπροκάου, μια αποτυχημένη νομοθετική πρόταση η οποία επιχειρούσε να περιορίσει την δύναμη των ακτιβιστικών hedge funds που όπως υποστήριζε «επιδίωκαν να πλουτίσουν εις βάρος των εργαζομένων, των φορολογουμένων και των κοινοτήτων».

Κάποιοι μικροί ρόλοι ως τα «καλά παιδιά» της Wall Street, όπως για παράδειγμα στην ταινία The Big Short ή στη συμβολή που είχαν στην αποκάλυψη του σκανδάλου της Wirecard, αποδείχθηκαν απλώς έκτακτες εμφανίσεις.

Αν και πολλοί διαχειριστές κεφαλαίων κρατούν το κεφάλι χαμηλά από φόβο μήπως το δουν καρφωμένο σε κανέναν πάσσαλο, κάποιοι έχουν περάσει στην αντεπίθεση. Κάποιοι προβάλλουν τα καλά προβαρισμένα επιχειρήματα τους υπέρ του σορταρίσματος, μια πρακτική που έχει καταδειχθεί ότι βελτιώνει τη ρευστότητα και τον προσδιορισμό των τιμών και βοηθάει να ξεσκεπάζονται απάτες.

«Η κριτική στο σορτάρισμα δεν είναι κάτι καινούριο» τόνισε ο Τζακ Ίνγκλις, CEO της Ένωσης Εναλλακτικής Επενδυτικής Διαχείρισης. «Ωστόσο, ανεξάρτητα από την άποψη που έχει ο καθένας για τα hedge funds, αυτό στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούν όλοι είναι η δίκαιη, εύτακτη και αποτελεσματική λειτουργία των αγορών» πρόσθεσε.

Πολλοί διαχειριστές επίσης βλέπουν δύο μέτρα και δύο σταθμά ή υποκρισία στον τρόπο που οι επενδυτές τoυ r/WallStreetBets συντόνισαν την επίθεσή του στο Melvin, μια κίνηση που κατά τους ίδιους θα στοίχιζε σε έναν trader κάποιου hedge fund ένα μεγάλο πρόστιμο ή μια ποινή φυλάκισης. «Το αστείο είναι πως αυτοί που ισχυρίζονται ότι εκδημοκράτισαν τον κόσμο των χρηματοοικονομικών το έκαναν με εκλογική νοθεία» ανέφερε ο Σάββας Σαβουρής, εταίρος στο hedge fund Toscafund με έδρα το Λονδίνο.

Αλλά μολονότι ο δραστήριος «σορτάκιας» Άντριου Λεφτ αποφάσισε να δημοσιεύει εκθέσεις για το σορτάρισμα μετοχών, η περιπέτεια της GameStop δύσκολα θα οδηγήσει σε μαζική υποχώρηση τους σορτάκηδες των hedge fund.

Oι περισσότεροι διαχειριστές κεφαλαίων αφιερώνουν ήδη πολύ χρόνο και ενέργεια για να κρατήσουν τις θέσεις τους κρυφές. Στην Ευρώπη, πολλά funds παραμένουν λίγο κάτω από το όριο του 0,5% που ισχύει για τη δημόσια αποκάλυψη των short θέσεων για όσο περισσότερο μπορούν, από τον φόβο ότι μπορεί να αποκαλύψουν πληροφορίες στους αντιπάλους. Kάποιοι δεν αποκαλύπτουν τις short θέσεις τους ακόμα και στους δικούς τους επενδυτές. Κάποιοι πιο δραστήριοι διαχειριστές μπορεί να κατεβάσουν τους τόνους ή να κρατήσουν χαμηλό προφίλ για λίγο, αλλά οι σορτάκηδες είναι εδώ για να μείνουν.

Και αντί να συμπονούν το Melvin, πολλά hedge fund βλέπουν τα δεινά του ως δικό του σφάλμα επειδή εισήλθε σε μια θέση που ήταν ήδη υπερβολικά δημοφιλής και επέλεξε ένα τύπο σορταρίσματος που έπρεπε να τον δημοσιοποιήσει. Η συμπόνοια δεν είναι εύκαιρη. Άλλωστε, τα ίδια τα hedge funds προσπαθούν να αποκομίσουν κέρδη από επενδυτές στην παρτίδα πόκερ του trading έχοντας το πιο αδύναμο φύλο. Ανεξάρτητα από το αν το χτύπημα πραγματοποιείται από επαγγελματίες ή από μικροεπενδυτές, είναι αρκετά ρεαλιστές να δουν την περιπέτεια της GameStop ως ένα ακόμα παράδειγμα του πως λειτουργούν οι αγορές.

Όπως εξηγεί ο Ντάνιελ Γου, ιδρυτής της Gotham City Research: «Οι αγορές ψάχνουν για ένα ευάλωτο μέλος και στη συνέχεια επιτίθενται στην καρωτίδα του».

Πηγή: Financial Times, euro2day.gr