Θα χρειαζόταν να περάσουν μερικά χρόνια για να κατανοήσει η νησιωτική χώρα τον θησαυρό που είχε στα χέρια της.

5 Σεπτεμβρίου 2000

Το Τουβαλού γίνεται το 189ο μέλος του ΟΗΕ. Πώς μπόρεσε, όμως, αυτή η φτωχή νησιωτική χώρα του Ειρηνικού Ωκεανού με τους 12.000 κατοίκους να πληρώσει την ετήσια συνδρομή της στα Ηνωμένα Έθνη;

Το Τουβαλού χρωστά πολλά στο ίντερνετ.

Αυτή η πρώην βρετανική αποικία αποτελείται από ένα σύμπλεγμα από ατόλες και βρίσκεται περίπου στα μισά ανάμεσα στη Χαβάη και την Αυστραλία. Θεωρείται μια από τις πιο απομονωμένες χώρες του κόσμου και μία από τις μόλις τέσσερις του πλανήτη που αποτελούνται αποκλειστικά από ατόλες.

Το έδαφος στα εννέα νησιά του Τουβαλού δεν είναι ιδιαίτερα εύφορο, έτσι τα ψάρια και το βούτυρο καρύδας ήταν οι μοναδικές εξαγωγές από τις οποίες εισέρρεαν κάποια χρήματα στην τοπική οικονομία. Ιδιαίτερα αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία δεν υπάρχουν, όμως το Τουβαλού θεωρείται μια από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, είναι η τέταρτη πιο φτωχή.

Ωστόσο, το Τουβαλού έτυχε να διαθέτει ένα από τα πολυτιμότερα «οικόπεδα» στη «γεωγραφία» του ίντερνετ, το οποίο και εκμεταλλεύτηκε για να πολλαπλασιάσει τα έσοδα της οικονομίας του και να βάλει τη χώρα στον χάρτη της διεθνούς κοινότητας.

Η ιστορία αυτή ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν η International Telecommunication Union μοίρασε στις χώρες την κατάληξη των domains τους. Η Ελλάδα πήρε το .gr, το Ηνωμένο Βασίλειο πήρε το .uk, η Γαλλία πήρε το .fr και το Τουβαλού πήρε το .tv.

Όπως θα έλεγε ένας κυβερνητικός αξιωματούχος αργότερα στην Washington Post, όταν το 1995 έλαβαν στο γραφείο του το φαξ που ενημέρωνε για την παραχώρηση της κατάληξης .tv, κανείς τους δεν γνώριζε τη σημασία αυτών των δύο γραμμάτων. Η ερώτηση που έκαναν ο ένας στον άλλο ήταν «τι στο καλό είναι αυτό το ‘ίντερνετ’;».

Θα χρειαζόταν να περάσουν μερικά χρόνια για να κατανοήσει η νησιωτική χώρα τον θησαυρό που είχε στα χέρια της. Όμως, το 1998 άρχισε να βγάζει χρήματα από την κατάληξη .tv.

Ήταν η εποχή που οι εταιρείες άρχιζαν να διαβλέπουν ότι η αύξηση στις ταχύτητες του ίντερνετ θα επέτρεπε το streaming τηλεοπτικών εκπομπών και καναλιών μέσω του διαδικτύου.

Έτσι, το Τουβαλού άρχισε να κλείνει συμφωνίες με ξένες εταιρείες, δίνοντάς τους το δικαίωμα χρήσης της κατάληξης .tv. Οι εταιρείες αυτές στη συνέχεια μίσθωναν domains όπως τα China.tv ή net.tv και έδιναν στο Τουβαλού ένα μερίδιο από τα έσοδα.

Με το πρώτο ένα εκατομμύριο δολάρια που έβγαλε, το Τουβαλού πλήρωσε τη συνδρομή του για την ένταξή του στα Ηνωμένα Έθνη.

Σήμερα, το .tv έχει διατεθεί περίπου σε μισό εκατομμύριο ιστοσελίδες, μεταξύ των οποίων και το Twitch, που θεωρείται ο «βασιλιάς του streaming» και έχει τη διεύθυνση twitch.tv.

Πλέον, το Τουβαλού έχει «αγκαλιάσει» την τεχνολογία. Η κυβέρνηση επαναδιαπραγματεύτηκε την αρχική συμφωνία του 1998, ανεβάζοντας το τίμημα από τα 5 εκατ. δολάρια στα 10 εκατ. δολάρια.

Και την ίδια στιγμή, αναζητά στον ψηφιακό κόσμο απαντήσεις στις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης, που στην περίπτωση αυτού του νησιωτικού κράτους, είναι μια πραγματική υπαρξιακή κρίση. Με το υψηλότερο σημείο του Τουβαλού να βρίσκεται μόλις 4,5 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, και με τα επίπεδα του νερού να αυξάνονται σε αυτό το σημείο της γης με ρυθμούς διπλάσιους του παγκόσμιου μέσου όρου (3,9 χιλιοστά τον χρόνο) τα νησιά αυτά πρόκειται να βυθιστούν τα επόμενα χρόνια.

Αυτό το μήνυμα θέλησε να δώσει ο υπουργός Εξωτερικών του Τουβαλού το 2021, όταν εμφανίστηκε – μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος- στη Σύνοδο COP26 του ΟΗΕ. Ο Simon Kofe πήρε θέση πίσω από το πόντιουμ και μίλησε στο μικρόφωνο, φορώντας το κοστούμι του. Όμως ο υπουργός βρισκόταν μέσα στη θάλασσα έως το γόνατο, θέλοντας να δείξει την πραγματική απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα του.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις των επιστημόνων, το Τουβαλού ενδέχεται να βρίσκεται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας έως το τέλος του αιώνα, με αποτέλεσμα πολλοί από τους κατοίκους του να έχουν ήδη μεταναστεύσει στη Νέα Ζηλανδία.

Αντιμέτωποι με την απώλεια της χώρας τους, οι κάτοικοι του Τουβαλού προσπαθούν τουλάχιστον να διατηρήσουν τη συλλογική μνήμη και την κουλτούρα τους, δημιουργώντας ένα ψηφιακό αντίγραφο στο metaverse.

moneyreview.gr 

Διαβάστε επίσης: Αυτές είναι οι δέκα χώρες που μολύνουν περισσότερο τη Γη με πλαστικά