Οι πιέσεις στα ιδιωτικά δάνεια θα επηρεάσουν τις νέες συναλλαγές ιδιωτικών κεφαλαίων και τις υπάρχουσες εταιρείες χαρτοφυλακίου, καθώς οι δανειστές γίνονται πιο επιφυλακτικοί

Η ραγδαία άνοδος του ιδιωτικού πιστωτικού τομέα αποτελεί βασικό παράγοντα για τις παγκόσμιες συναλλαγές εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Τώρα, τα σημάδια πίεσης στην αγορά των 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων θέτουν ένα ευρύτερο ερώτημα: σε ποιο βαθμό οι επιπτώσεις από τον ιδιωτικό πιστωτικό τομέα θα μπορούσαν να επεκταθούν στον τομέα των ιδιωτικών επενδύσεων;

«Το μεγαλύτερο μέρος του οικοσυστήματος των ιδιωτικών κεφαλαίων χρηματοδοτείται από ιδιωτικές πιστώσεις», δήλωσε ο Κάιλ Γουόλτερς, της PitchBook. «Οι δύο πλευρές είναι δομικά συνυφασμένες όσον αφορά τη δραστηριότητα των συναλλαγών». Για τις εταιρείες ιδιωτικών κεφαλαίων, οι άμεσοι δανειστές προσφέρουν ταχύτερη εκτέλεση και πιο ευέλικτες, εξατομικευμένες δομές χρηματοδότησης, καθιστώντας τους προτιμώμενους συνεργάτες για εξαγορές με μόχλευση.

Περίπου το 80% όλων των εξαγορών με μόχλευση από ιδιωτικά κεφάλαια χρηματοδοτείται από ιδιωτικά δάνεια, δήλωσε ο καθηγητής Τζέφρι Χουκ, λέκτορας χρηματοοικονομικών στο Johns Hopkins Carey Business School.

Οι πιέσεις στα ιδιωτικά δάνεια θα επηρεάσουν τις νέες συναλλαγές ιδιωτικών κεφαλαίων και τις υπάρχουσες εταιρείες χαρτοφυλακίου, καθώς οι δανειστές γίνονται πιο επιφυλακτικοί και το κόστος δανεισμού αυξάνεται. Η ανανεωμένη έμφαση σε αυστηρότερη αναδοχή, συμπεριλαμβανομένων ευρύτερων περιθωρίων και ισχυρότερων προστασιών για τις ρήτρες καθιστά τη χρηματοδότηση πιο δαπανηρή και περιοριστική για τις εξαγορές, σύμφωνα με τον Γουόλτερς της PitchBook.

Για εταιρείες που ήδη ανήκουν σε ιδιωτικά επενδυτικά funds, ο αντίκτυπος είναι αρκετά έντονος: υψηλότερα επιτοκιακά βάρη, αυστηρότεροι όροι αναχρηματοδότησης και αυξημένη πίεση από τις ρήτρες συμπιέζουν τις ταμειακές ροές, ιδιαίτερα για δανειολήπτες με υψηλό βαθμό μόχλευσης.

Αυτό αφήνει πιο εκτεθειμένες τις εταιρείες που βασίζονταν σε φθηνό και άφθονο πιστωτικό κεφάλαιο κατά τη διάρκεια της περιόδου χαμηλών επιτοκίων της δεκαετίας του 2010 και των αρχών της δεκαετίας του 2020, με τις πιο αδύναμες εταιρείες να αγωνίζονται να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους ή να εξέλθουν από επενδύσεις.

Ταυτόχρονα, οι μειωμένες αποτιμήσεις δανείων σηματοδοτούν πίεση σε επίπεδο εταιρειών, αναγκάζοντας τους διαχειριστές ιδιωτικών κεφαλαίων να υποτιμήσουν τις αξίες των περιουσιακών στοιχείων και να αποδεχθούν χαμηλότερες αποδόσεις.

Η συμβουλευτική Greysparks υπογράμμισε ότι πάνω από το 81% των υπό διαχείριση ιδιωτικών πιστωτικών περιουσιακών στοιχείων βρίσκεται σε εταιρείες που διαχειρίζονται επίσης ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια, τονίζοντας πόσο συγκεντρωμένη είναι η αγορά μεταξύ των μεγάλων διαχειριστών ιδιωτικών κεφαλαίων.

Οι αναλυτές επισημαίνουν επίσης τον κίνδυνο ενός αρνητικού κύκλου ανατροφοδότησης: οι πιο αδύναμες πιστωτικές συνθήκες πλήττουν τις εταιρείες του χαρτοφυλακίου, οι οποίες με τη σειρά τους μειώνουν τις αποτιμήσεις και τις εξόδους τους, περιορίζοντας περαιτέρω τη συγκέντρωση κεφαλαίων και τη δραστηριότητα των συναλλαγών.

Η πιστωτική πίεση προσθέτει πλέον «μια ξεχωριστή επιπλέον δύναμη». Οι αυστηρότεροι όροι δανεισμού πλήττουν άμεσα την οικονομική απόδοση των συναλλαγών. Καθώς οι δανειστές γίνονται πιο επιφυλακτικοί, οι εταιρείες εξαγοράς αναγκάζονται να χρησιμοποιούν λιγότερο χρέος για τη χρηματοδότηση εξαγορών, μειώνοντας τις τιμές προσφοράς και συμπιέζοντας τις αποτιμήσεις σε ολόκληρη την αγορά, εξήγησε.

Όπως αναφέρει το CNBC, αυξάνονται επίσης οι κίνδυνοι αναχρηματοδότησης. Οι εταιρείες που βασίζονταν σε ευέλικτα, εξατομικευμένα ιδιωτικά δάνεια κατά τη διάρκεια της περιόδου των χαμηλών επιτοκίων, αντιμετωπίζουν πλέον μεγαλύτερες δυσκολίες και υψηλότερο κόστος για την αναχρηματοδότηση του χρέους τους, ιδίως εκείνες που δραστηριοποιούνται σε τομείς που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές αναταραχές.

«Η αναταραχή στον τομέα των ιδιωτικών πιστώσεων αναμφίβολα θα περιορίσει τις νέες επενδύσεις ιδιωτικών κεφαλαίων», δήλωσε ο Έντουαρντ Άλτμαν, καθηγητής χρηματοοικονομικών στο Stern School του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Επιπλέον, μια βαθύτερη ανησυχία για τους επενδυτές είναι ότι η τρέχουσα κατάσταση αποκαλύπτει διαρθρωτικές αδυναμίες στο ίδιο το μοντέλο της ιδιωτικής αγοράς.

«Το βασικό πλεονέκτημα των ιδιωτικών πιστώσεων είναι οι υψηλές αποδόσεις με χαμηλό κίνδυνο», δήλωσε ο Νταν Ράσμουσεν, ιδρυτής της Verdad Advisers. «Για πρώτη φορά, οι επενδυτές αντιμετωπίζουν την ιδέα ότι ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να μην είναι καλύτερος».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ares, Mάικλ Αρουγκέτι, φέρεται να δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις για έναν μεγάλο κύκλο αθετήσεων», υποστηρίζοντας ότι η πίεση είναι σε μεγάλο βαθμό κυκλική και όχι συστημική, ακόμη και αν ορισμένα αμοιβαία κεφάλαια σε ολόκληρο τον κλάδο έχουν επιβάλει όρια εξαγοράς για να διαχειριστούν τις αυξανόμενες αποσύρσεις των επενδυτών.

Πρόσφατα σχόλια του Τζέιμι Ντάιμον της JPMorgan υποδηλώνουν μια επιφυλακτική άποψη σχετικά με τους κινδύνους για τα ιδιωτικά δάνεια. Ο ίδιος δήλωσε ότι η ταχέως αναπτυσσόμενη κατηγορία περιουσιακών στοιχείων δεν αποτελεί συστημική απειλή για το ευρύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα, παρά την αυξανόμενη προσοχή που δίνεται στις αυξανόμενες αθετήσεις, τις εκροές κεφαλαίων και τις πιέσεις σε συγκεκριμένους τομείς, όπως η αναστάτωση από την τεχνητή νοημοσύνη.

Πηγή: newmoney.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

EKT: Θα κρατήσει σταθερά τα επιτόκια την ερχόμενη Πέμπτη