Αναλυτές της Morgan Stanley εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει στην UBS φόρο εξόδου ύψους έως και 10 δισ. δολαρίων

Τρεισήμισι χρόνια αφότου η UBS εξαγόρασε τον πληγωμένο ανταγωνιστή της, την Credit Suisse, στο πλαίσιο μιας κρατικά οργανωμένης διάσωσης, η μεγαλύτερη τράπεζα της Ελβετίας βρίσκεται για άλλη μια φορά αντιμέτωπη με θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με το μέλλον της.

Τον περασμένο μήνα, η τράπεζα δέχτηκε ένα συντριπτικό πλήγμα, όταν η Άνω Βουλή του ελβετικού κοινοβουλίου ενέκρινε μια πρόταση που θα την υποχρέωνε να διατηρεί επιπλέον κεφάλαιο ύψους 16 δισ. δολαρίων. Οι τελικές προτάσεις, που αποσκοπούν στην αποτροπή επανάληψης της κρίσης του 2023, πρέπει ακόμη να εγκριθούν από την Kάτω Bουλή. Ωστόσο, τα στελέχη της UBS έχουν αποδεχτεί την ήττα τους σε αυτή την πολιτική μάχη. «Η Ελβετία μίλησε», δήλωσε ένα πρόσωπο κοντά στην ηγεσία της τράπεζας. Η ήττα αυτή έχει αφήσει την UBS με λίγες καλές επιλογές, που κυμαίνονται από τη διατήρηση επιπλέον κεφαλαίου ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων έως τη συρρίκνωση των διεθνών δραστηριοτήτων της, όπως εκτιμούν οι Financial Times.

Η έδρα της UBS

Ο πρόεδρος της Leave Switzerland, Colm Kelleher, αναγνώρισε δημοσίως για πρώτη φορά τον περασμένο μήνα ότι η UBS θα μπορούσε να επανεξετάσει την έδρα της στην Ελβετία, εάν η αυστηροποίηση των κανονιστικών ρυθμίσεων αποδειχθεί υπερβολικά επαχθής. Δύο από τους μεγαλύτερους επενδυτές της UBS έχουν ήδη παροτρύνει την τράπεζα να μεταφέρει την έδρα της εκτός Ελβετίας, εάν οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις εγκριθούν χωρίς συζήτηση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία έχει πιο αριστερή στάση.

Η Artisan Partners, ένας από τους 10 μεγαλύτερους μετόχους, έστειλε επιστολή στο διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας την περασμένη εβδομάδα, αναφέροντας ότι η Ελβετία «δεν αποτελεί πλέον ελκυστική ή επιθυμητή τοποθεσία» για τον μεγαλύτερο δανειστή της χώρας — του οποίου ο ισολογισμός υπερβαίνει σημαντικά το μέγεθος της εθνικής οικονομίας.

Η Cevian Capital, η οποία κατέχει περίπου 1,5%, εξέδωσε παρόμοια προειδοποίηση πέρυσι. Ορισμένοι επενδυτές έχουν επισημάνει τις ΗΠΑ ως πιθανό προορισμό μετεγκατάστασης λόγω του λιγότερο αυστηρού κανονιστικού πλαισίου για τα κεφάλαια, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι μια μεγάλη οικονομία της Ευρωζώνης, πιο κοντά στην παραδοσιακή έδρα της UBS, όπως η Γερμανία, θα μπορούσε να φιλοξενήσει τον όμιλο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται λιγότερο βιώσιμη επιλογή, καθώς οι κεφαλαιακές απαιτήσεις του είναι παρόμοιες με αυτές της Ελβετίας. Σύμφωνα με πρόσωπο που έχει γνώση του θέματος, αρκετές κυβερνήσεις έχουν θέσει το ζήτημα της μετεγκατάστασης στην UBS τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, η αποχώρηση θα συνεπαγόταν σημαντικό κόστος. Αναλυτές της Morgan Stanley εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει στην UBS φόρο εξόδου ύψους έως και 10 δισ. δολαρίων.

Η Ελβετή υπουργός Οικονομικών Kάριν Κέλερ-Σάτερ, η οποία έχει ηγηθεί των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων, δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι, αν η UBS εγκαταλείψει τη χώρα, αυτό θα ήταν «πολύ πιο δαπανηρό και νομικά πολύ περίπλοκο» από το να αποδεχτεί τους νέους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας.

Σύναψη συμφωνίας

Αντί να μεταφερθεί από μόνη της, η UBS θα μπορούσε να επιδιώξει συμφωνία με ξένο ανταγωνιστή, κάτι που θα της επέτρεπε να ξεφύγει από το καθεστώς κεφαλαίου της Ελβετίας, σημειώνουν οι FT.

Ένα πρόσωπο που είναι εξοικειωμένο με τη λογική της τράπεζας ανέφερε ότι η UBS θα έχει περισσότερες επιλογές μόλις ολοκληρωθεί η ενσωμάτωση της Credit Suisse. Μέχρι τότε, η τράπεζα θα έχει απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος του κόστους ενσωμάτωσης του πρώην ανταγωνιστή της και αναμένεται να αποφέρει σημαντικά υψηλότερα κέρδη, γεγονός που θα της προσφέρει μεγαλύτερη οικονομική ευελιξία για να επιδιώξει μια συμφωνία.

Στη συνέχεια, θα μπορούσε να εξετάσει μια συναλλαγή που «θα παρείχε ελάφρυνση των κεφαλαιακών απαιτήσεων», ανέφερε η πηγή στους FT. Ένας τρόπος για να επιτευχθεί αυτό θα μπορούσε να είναι μέσω μιας αντίστροφης εξαγοράς, στην οποία μια μικρότερη ξένη τράπεζα — ενδεχομένως στις ΗΠΑ — θα εξαγόραζε την UBS σε μια συναλλαγή αποκλειστικά με μετοχές, αλλά οι μέτοχοι της UBS θα κατέχουν το πλειοψηφικό μερίδιο στον ενοποιημένο όμιλο.

Η Τζούλια Αουρόρα Μιότο, αναλύτρια της Morgan Stanley, δήλωσε ότι μια τέτοια δομή θα μπορούσε να αποφύγει τον φόρο εξόδου, αν και θα απαιτούσε τη συγχώνευση μιας μικρότερης τράπεζας με την UBS και, ενδεχομένως, την παραχώρηση του ελέγχου του ενοποιημένου ομίλου. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα μιας μεγα-συγχώνευσης με τράπεζα της Wall Street ή ευρωπαϊκή τράπεζα ως διέξοδος από την Ελβετία.

Ορισμένοι εσωτερικοί παράγοντες της UBS θεωρούν τη Morgan Stanley — όπου ο Κέλεχερ πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του — ως πιθανό εταίρο με προφανείς συνέργειες. «Θα συνδυάζατε τον μεγαλύτερο διαχειριστή περιουσίας των ΗΠΑ με τον μεγαλύτερο διεθνή», δήλωσε πρόσωπο που έχει γνώση του θέματος. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποια από τις δύο πλευρές επιδιώκει κάποια συναλλαγή αυτή τη στιγμή.

Διαχωρισμός σε δύο

Μια άλλη επιλογή θα ήταν ο διαχωρισμός της UBS σε δύο, επιτρέποντας στην πολύτιμη και εξαιρετικά κερδοφόρα εγχώρια δραστηριότητά της να παραμείνει στην Ελβετία, ενώ οι εκτεταμένες διεθνείς δραστηριότητές της θα μεταφέρονταν εκτός της ρυθμιστικής αρμοδιότητας της χώρας. Ένας ανώτερος διευθυντής σε μια ανταγωνιστική ευρωπαϊκή τράπεζα δήλωσε ότι αυτή θα ήταν η προτιμώμενη επιλογή τους αν βρισκόντουσαν στη θέση της UBS.

Στο πλαίσιο μιας τέτοιας δομής, μια «ελβετική UBS» που θα περιλαμβάνει τις εγχώριες δραστηριότητες λιανικής και εταιρικής τραπεζικής θα μπορούσε να διατηρήσει την έδρα της και να υπόκειται σε ρύθμιση στη Ζυρίχη. Παράλληλα, η επενδυτική τράπεζα και οι δραστηριότητες διαχείρισης περιουσίας στο εξωτερικό θα μπορούσαν να υπάγονται σε ξεχωριστή μητρική εταιρεία με έδρα στο εξωτερικό, ενδεχομένως στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ευρωζώνη.

Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων της UBS στο εξωτερικό —ιδίως οι δραστηριότητες διαχείρισης περιουσίας στην Ασία— ήδη καταχωρείται απευθείας μέσω της ελβετικής μητρικής τράπεζας της UBS, μέσω ξένων υποκαταστημάτων και όχι μέσω θυγατρικών, γεγονός που περιπλέκει έναν καθαρό διαχωρισμό και περιορίζει το κεφαλαιακό όφελος που θα μπορούσε να προσφέρει. Φαίνεται να υπάρχει μικρή προθυμία εντός της UBS για μια τέτοια ριζική αναδιάρθρωση.

Ένας ανώτερος υπάλληλος της UBS δήλωσε στους FT ότι οποιαδήποτε εναλλακτική λύση αντί της παραμονής στην Ελβετία θα «περιελάμβανε μάλλον μια ριζική κίνηση» παρά μια αναδιάρθρωση.

Συρρίκνωση στην Αμερική

Εάν εφαρμοστούν, οι νέοι κανόνες κεφαλαίου θα επιβαρύνουν ιδιαίτερα τις δραστηριότητες της UBS στις ΗΠΑ, που είναι μακράν η μεγαλύτερη θυγατρική της στο εξωτερικό, με ορισμένους παρατηρητές του κλάδου να αναφέρουν ότι η τράπεζα θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο να εκποιήσει μέρος ή το σύνολο των δραστηριοτήτων αυτών. Σύμφωνα με τις τρέχουσες προτάσεις, η τράπεζα θα πρέπει να καλύψει το 90% της αξίας των ξένων μονάδων της με κεφάλαιο κοινών μετοχών πρώτης κατηγορίας (CET1) στη μητρική τράπεζα, από περίπου 60% που ισχύει σήμερα.

Προς το παρόν, η UBS έχει επίσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει φθηνότερο χρέος κατηγορίας «Additional Tier 1» (AT1) για να καλύψει μέρος της απαίτησης. Αναλυτές της Morgan Stanley επισήμαναν την χαμηλή κερδοφορία της αμερικανικής μονάδας τα τελευταία χρόνια, με περιθώρια κέρδους χαμηλότερα από αυτά των άλλων τμημάτων του ομίλου. «Η διατήρηση σημαντικά μεγαλύτερου κεφαλαίου λόγω [των μεταρρυθμίσεων] θα μπορούσε να αποτελέσει επιχείρημα υπέρ της πώλησης της [αμερικανικής επιχείρησης]», ανέφεραν.

Ο Γιόχαν Σολτς, αναλυτής της Morningstar, δήλωσε ότι η UBS πιθανότατα θα θεωρούσε τη διατήρηση μιας σημαντικής παρουσίας στον τομέα της επενδυτικής τραπεζικής στις ΗΠΑ ως «στρατηγικά σημαντική», αφήνοντας τη διαχείριση περιουσίας στις ΗΠΑ ως τον τομέα με «τη σαφέστερη οικονομική λογική για διαχωρισμό» ή απόσχιση. Πρόσθεσε ότι η δραστηριότητα διαχείρισης περιουσίας της UBS στις ΗΠΑ αποτελεί σε μεγάλο βαθμό μια εγχώρια επιχείρηση υπό την καθοδήγηση συμβούλων, η οποία παρουσιάζει σχετικά περιορισμένη αλληλεπικάλυψη με τις διεθνείς δραστηριότητες διαχείρισης περιουσίας του ομίλου, οι οποίες επικεντρώνονται σε επιχειρηματίες, οικογενειακά γραφεία και πελάτες εξαιρετικά υψηλού καθαρού εισοδήματος με παγκόσμιες χρηματοοικονομικές ανάγκες.

Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση θα έρχονταν σε άμεση αντίθεση με τις παγκόσμιες φιλοδοξίες της UBS. Αναλυτές της Goldman Sachs περιγράφουν τις ΗΠΑ, παράλληλα με την Ασία, ως βασικό πυλώνα της στρατηγικής ανάπτυξης της UBS στον τομέα της παγκόσμιας διαχείρισης περιουσίας.

Ο διευθύνων σύμβουλος Σέρτζιο Ερμότι ανέφερε αυτή την εβδομάδα ότι η τράπεζα χρειάζεται παρουσία στις ΗΠΑ «για να είναι επιτυχημένη», υπονοώντας ότι η σημαντική συρρίκνωση της δραστηριότητάς της στη χώρα δεν εξετάζεται προς το παρόν.

Να παραμείνει στη θέση της και να πληρώσει

Η απλούστερη — αν και δαπανηρή — επιλογή για την UBS θα ήταν να αποδεχτεί τις υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις και να συνεχίσει να διοικεί τον όμιλο με την τρέχουσα δομή της από την Ελβετία. Αν και η UBS έχει εκτιμήσει ότι το επιπλέον απαιτούμενο κεφάλαιο ανέρχεται σε 16 δισ. δολάρια, οι αναλυτές πιστεύουν ότι το έλλειμμα θα είναι πιο κοντά στα 6-8 δισ. δολάρια, εφόσον ληφθεί υπόψη το πλεόνασμα κεφαλαίου που ήδη κατέχει η μητρική τράπεζα.

Ο Ερμότι ανέφερε ότι η τράπεζα πιθανότατα θα παραμείνει στην Ελβετία και θα προσαρμοστεί στους νέους κανόνες, οι οποίοι θα τεθούν σε εφαρμογή σταδιακά σε διάστημα αρκετών ετών. Ο Σολτς της Morningstar δήλωσε ότι το «βασικό σενάριο» του είναι ότι η UBS θα ανταποκριθεί στις αυστηρότερες απαιτήσεις διατηρώντας μεγαλύτερο ποσοστό των κερδών της. «Η απαίτηση φαίνεται διαχειρίσιμη και δεν θα πρέπει να απαιτήσει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου», πρόσθεσε. Ωστόσο, αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες.

Αναλυτές της Morgan Stanley δήλωσαν ότι η απαίτηση του 90% θα αποτελούσε «σημαντικό περιορισμό για την τρέχουσα και τη μελλοντική στρατηγική της UBS», περιορίζοντας ενδεχομένως την ικανότητά της να αναπτυχθεί διεθνώς. Ο Kian Abouhossein, αναλυτής της JPMorgan Chase, εκτιμά ότι η πρόταση θα μειώσει κατά μισό εκατοστιαίο σημείο την απόδοση της UBS επί των ενσώματων ιδίων κεφαλαίων — ένα βασικό μέτρο της κερδοφορίας των τραπεζών — το 2028, ενώ θα την αφήσει να λειτουργεί υπό «το πιο αυστηρό ρυθμιστικό περιβάλλον παγκοσμίως».

Προς το παρόν, η UBS έχει δηλώσει ότι στόχος της είναι «να συνεχίσει να λειτουργεί με επιτυχία ως παγκόσμια τράπεζα με έδρα την Ελβετία», καθώς αξιολογεί τις επιλογές της. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι ανταγωνιστές της επιτρέπουν στον εαυτό τους να νιώσουν μια κάποια ικανοποίηση για την ατυχία της. «Αν η UBS θέλει να είναι ελβετική, αυτές είναι οι συνέπειες με τις οποίες πρέπει να συμβιβαστεί», δήλωσε ένας ανώτερος υπάλληλος ανταγωνιστικής τράπεζας. «Ένας ανταγωνιστής που πρέπει να διατηρεί περισσότερο κεφάλαιο είναι προς όφελός μας.»

Πηγή: ot.gr

Διαβάστε επίσης: Ευρωπαϊκές τράπεζες: Νέοι έλεγχοι στα κρατικά ομόλογα των 4 τρισ. ευρώ