Η ανάπτυξη 13% στην Κύπρο, η στροφή των νεότερων γενεών και όσα καταγράφουν οι χώροι εστίασης – Μπορεί το 0.0% να αντικαταστήσει το αλκοόλ;

Έναν αιώνα πριν από τη Gen Z, το «sober curious» και τα mocktails στα μενού των σύγχρονων μπαρ, ένας Γερμανός οινοποιός αναζητούσε τρόπο να αφαιρέσει το αλκοόλ από το κρασί χωρίς να αφαιρέσει μαζί του τη γεύση και τα αρώματά του.

Το 1908, ο Carl Jung κατέθεσε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μιας μεθόδου αφαίρεσης του αλκοόλ υπό κενό. Στόχος του ήταν να παράγει ένα ποτό που θα διατηρούσε τη φύση, την εμφάνιση και τη γεύση του αρχικού κρασιού ή της μπίρας, χωρίς τις επιδράσεις του αλκοόλ. Η εφεύρεση κατοχυρώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1913 και η βασική αρχή της εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, με πολύ πιο προηγμένη τεχνολογία, στην παραγωγή αποαλκοολωμένων ποτών.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1916, η Anheuser-Busch κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Bevo, ένα μη αλκοολούχο ποτό βύνης που γνώρισε μεγάλη επιτυχία πριν ακόμη από την πανεθνική εφαρμογή τής ποτοαπαγόρευσης. Πούλησε περισσότερα από 2,2 εκατ. κιβώτια μέσα στους πρώτους έξι μήνες κυκλοφορίας του, προσφέροντας στις ζυθοποιίες μια πρώτη διέξοδο, σε μια περίοδο κατά την οποία το μέλλον της βιομηχανίας τους βρισκόταν υπό απειλή.

Κατά την ποτοαπαγόρευση, από το 1920 έως το 1933, ακολούθησαν και άλλες αποκαλούμενες «near beers». Η σύγχρονη εποχή της κατηγορίας άρχισε να διαμορφώνεται αρκετές δεκαετίες
αργότερα στη Γερμανία. Το 1972 εμφανίστηκε στην Ανατολική Γερμανία η AUBI, η λεγόμενη «μπίρα του οδηγού», ενώ το 1979 κυκλοφόρησε η Clausthaler, μία από τις πρώτες μπίρες που αναπτύχθηκαν εξαρχής ως ολοκληρωμένο προϊόν χωρίς αλκοόλ.

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά τα πρώτα εκείνα πειράματα, αυτό που ξεκίνησε ως απάντηση σε λόγους υγείας, νομικούς περιορισμούς και ανάγκες οδικής ασφάλειας εξελίσσεται σε μια
ολόκληρη βιομηχανία μέσα στη βιομηχανία των ποτών.

Μικρή αγορά, μεγάλη ταχύτητα

Οφείλουμε να τονίσουμε ότι η αγορά των ποτών χωρίς αλκοόλ δεν περιλαμβάνει το σύνολο των μη αλκοολούχων ποτών, όπως αναψυκτικά, νερά, χυμούς και ενεργειακά ποτά. Στο επίκεντρό της βρίσκονται προϊόντα που επιχειρούν να προσφέρουν την εμπειρία μιας μπίρας, ενός κρασιού, ενός αποστάγματος ή ενός cocktail, χωρίς αλκοόλ ή με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα.

Σύμφωνα με την IWSR, ο παγκόσμιος όγκος των εκδοχών μπίρας, κρασιού, αποσταγμάτων και έτοιμων ποτών χωρίς αλκοόλ εκτιμάται ότι αυξήθηκε κατά 9% το 2025. Μέχρι το 2029 προβλέπεται να έχει διευρυνθεί κατά 36% σε σύγκριση με το 2024, ξεπερνώντας τα 18 δισ. σερβιρίσματα.

Η μπίρα παραμένει ο βασικός μοχλός σε απόλυτους όγκους και με βάση τις προβλέψεις για την περίοδο 2024–2028, η μπίρα και τα αποστάγματα χωρίς αλκοόλ αναμένεται να αναπτύσσονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 7%, το κρασί κατά 5% και τα έτοιμα προς κατανάλωση ποτά, τα λεγόμενα RTDs, κατά 10%.

Στην Κύπρο, η μπίρα χωρίς αλκοόλ αντιστοιχεί ακόμη περίπου στο 2% της συνολικής κατηγορίας μπίρας, αλλά κατά την τελευταία τετραετία αναπτύσσεται με μέσο ετήσιο ρυθμό 13%. Το χαμηλό μερίδιο δείχνει ότι η αγορά βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, όμως ο ρυθμός ανάπτυξης δείχνει την ξεκάθαρη άνοδο και πού οδηγείται η τάση.

Δεν απέχουν – εναλλάσσουν

Η άνοδος της κατηγορίας συχνά αποδίδεται στην αντίληψη ότι οι καταναλωτές, και κυρίως οι νεότεροι, εγκαταλείπουν το αλκοόλ, ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν μια πιο σύνθετη εικόνα.

Στις δέκα αγορές που παρακολουθεί η IWSR, η κατά κεφαλήν κατανάλωση καθαρού αλκοόλ έχει μειωθεί κατά περίπου 20% σε σύγκριση με το 2000, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ένα αντίστοιχο ποσοστό καταναλωτών σταμάτησε να πίνει. Αντανακλά τη μείωση της συχνότητας και της έντασης της κατανάλωσης, αλλά και τη μετακίνηση προς επιλογές με χαμηλότερη ή μηδενική περιεκτικότητα.

Τον Μάρτιο του 2025, το 22% των καταναλωτών άνω των 18 ετών στις 15 αγορές της έρευνας Bevtrac της IWSR δήλωσε ότι δεν είχε καταναλώσει καθόλου αλκοόλ κατά το προηγούμενο εξάμηνο. Την ίδια στιγμή, το 41% δήλωσε ότι είχε διακόψει την κατανάλωση για κάποια συγκεκριμένη περίοδο, και το 39% ένα χρόνο προηγουμένως.

Η αλλαγή βρίσκεται περισσότερο στην περιστασιακή αποχή παρά στη μόνιμη εγκατάλειψη με τα στοιχεία να δείχνουν ότι σχεδόν έξι στους δέκα καταναλωτές εναλλάσσουν ποτά με και χωρίς αλκοόλ ακόμη και στην ίδια περίσταση. Δηλαδή, μπορεί να αρχίσουν την έξοδο με ένα αλκοολούχο ποτό, να συνεχίσουν με μια μπίρα 0.0 και να επιστρέψουν αργότερα στο αλκοόλ.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η NIQ κατέγραψε ότι το 47% όσων επισκέπτονται χώρους εστίασης εναλλάσσει αλκοολούχες και μη αλκοολούχες επιλογές στην ίδια έξοδο. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι το 93% των αγοραστών προϊόντων χωρίς αλκοόλ εξακολουθεί να αγοράζει και αλκοολούχα ποτά.

Η επιλογή 0.0 δεν αφορά, επομένως, μόνο όσους δεν πίνουν καθόλου. Αφορά όσους οδηγούν, αθλούνται, εργάζονται την επόμενη ημέρα, κάνουν προσωρινή αποχή ή απλώς δεν θέλουν να
καταναλώσουν αλκοόλ σε κάθε έξοδο.

Ο Παναγιώτης Κωνσταντίνου, συνιδιοκτήτης της μπιραρίας Blue Pine στη Λάρνακα, βλέπει τη μεγαλύτερη αλλαγή στους ανθρώπους που προηγουμένως δεν είχαν ουσιαστικές επιλογές.

«Υπάρχει μια θετική και αυξητική τάση. Στην Κύπρο βλέπουμε, ιδιαίτερα μεταξύ γυναικών που δεν
καταναλώνουν αλκοόλ, ότι παλαιότερα δεν υπήρχαν αρκετές επιλογές. Έπιναν ένα αναψυκτικό ή ένα χυμό. Πλέον έχουν περισσότερες επιλογές χωρίς αλκοόλ και δεν αισθάνονται άβολα», αναφέρει.

Η εξέλιξη δεν αφορά μόνο την μπίρα. Η Blue Pine διέθετε εδώ και χρόνια mocktails, ανάμεσά τους και μαργαρίτα χωρίς αλκοόλ. Αυτό που άλλαξε, σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντίνου, είναι το εύρος της προσφοράς.

«Η τάση στα cocktails χωρίς αλκοόλ υπάρχει εδώ και χρόνια. Τώρα, όμως, έχουμε περισσότερες επιλογές σε μπίρα, κρασί και τζιν χωρίς αλκοόλ. Η ζήτηση υπήρχε και πλέον αυξήθηκε σημαντικά και η προσφορά από τις βιομηχανίες», σημειώνει.

Η Gen Z δεν εγκαταλείπει το αλκοόλ

Η Gen Z βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης, αλλά η εικόνα της «νηφάλιας γενιάς» δεν αποδίδει πλήρως όσα συμβαίνουν.

Με βάση την IWSR, το 75% των καταναλωτών no/low προϊόντων της Gen Z δήλωσε ότι είχε περιορίσει την κατανάλωση αλκοόλ κατά το προηγούμενο εξάμηνο. Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 74% για τους Millennials, 66% για τη Gen X και 55% για τους Boomers.

Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των ενηλίκων Gen Z που είχαν καταναλώσει αλκοόλ το προηγούμενο εξάμηνο αυξήθηκε από 66% τον Απρίλιο του 2023 σε 73% τον Μάρτιο του 2025.

Όπως αναφέρεται, οι νεότεροι δεν σταματούν απαραίτητα να πίνουν, αλλά εμφανίζονται περισσότερο πρόθυμοι να κάνουν διαλείμματα, να περιορίζουν το αλκοόλ σε συγκεκριμένες ημέρες και να συνδέουν την κατανάλωση με την εκάστοτε περίσταση. Οι Millennials, από την άλλη, αποτελούν τη μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα καταναλωτών προϊόντων χωρίς αλκοόλ και δοκιμάζουν περισσότερες διαφορετικές κατηγορίες.

Ο Μάριος Κυπριανού, ιδιοκτήτης του Moondog’s στη Λευκωσία, αποδίδει την άνοδο σε ένα συνδυασμό παραγόντων.

«Είναι ο πιο υγιεινός τρόπος ζωής, τα αυξημένα αλκοτέστ στους δρόμους, η τάση με τα γυμναστήρια και η μέτρηση των θερμίδων. Η τάση έχει μεγαλώσει με ραγδαίους ρυθμούς τα τελευταία δύο με τρία χρόνια και αυτό φαίνεται περισσότερο στη νεολαία», αναφέρει.

Αντίστοιχη εικόνα περιγράφει ο Κώστας Σιαχινιάν, manager της μπιραρίας Brewfellas στην Παλιά
Λευκωσία.

«Υπάρχουν αρκετοί νέοι που δεν θέλουν να πιουν, γυμνάζονται ή απλώς δεν τους αρέσει η φάση με το αλκοόλ. Η νέα γενιά δεν έχει την ίδια αντίληψη που είχαν οι προηγούμενες για την ποσότητα του αλκοόλ ή το τι σήμαινε να βγεις έξω για ποτό», σημειώνει.

Η αλλαγή επηρεάζει και την κατά κεφαλήν δαπάνη στους χώρους εστίασης. «Κάποτε ήταν σχεδόν αδιανόητο να πιει κάποιος μόνο μια μπίρα μέσα σε τρεις ώρες. Πλέον το βλέπουμε», προσθέτει.

Για τον ίδιο, η αλλαγή αυτή αγγίζει και τον λόγο για τον οποίο κάποιος επιλέγει ένα χώρο. «Υπάρχει ένα ερωτηματικό γύρω από τη νέα γενιά και την αλλαγή της νοοτροπίας της. Βλέπουμε πλέον νέες κατηγορίες χώρων που πωλούν περισσότερο την «εμπειρία» και λιγότερο το αλκοόλ. Αυτό θα έχει επιπτώσεις στην εστίαση», αναφέρει.

Ο Νικόλας Παλλάδιος, ιδιοκτήτης του Γρανάζι στη Λευκωσία, θεωρεί ότι η αλλαγή δεν μπορεί να αποδοθεί σε ένα μόνο παράγοντα. Συνδέει τη μικρότερη κατανάλωση με τον πιο υγιεινό τρόπο ζωής, την αναζήτηση πιο ποιοτικών επιλογών, την επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης,
αλλά και τη μείωση της αγοραστικής δύναμης.

«Φαίνεται ότι διαμορφώνεται ένα νέο lifestyle, το οποίο επηρεάζεται και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την υπερπληροφόρηση. Υπάρχει ξεκάθαρη στροφή προς την πιο υγιεινή διατροφή
και δεν πρόκειται για κυπριακό φαινόμενο. Παράλληλα, ο κορωνοϊός άλλαξε τις συνήθειες του ΄΄έξω΄΄ αύξησε τις συγκεντρώσεις σε σπίτια, ενώ η αγοραστική δύναμη του κόσμου έχει μειωθεί λόγω του πληθωρισμού. Η τάση δημιουργείται από διαφορετικούς παράγοντες», αναφέρει.

Όπως προσθέτει, η αλλαγή αφορά περισσότερο την ποσότητα και τα κριτήρια επιλογής παρά την πλήρη αποχή.

«Η νέα γενιά δεν είναι φίλη της ποσότητας όπως ήταν η προηγούμενη. Οι καταναλωτές γίνονται πιο αυστηροί σε όσα καταναλώνουν και αγοράζουν και στρέφονται προς κάτι πιο ποιοτικό», σημειώνει.

Από τις παρατηρήσεις των ανθρώπων της αγοράς προκύπτει ότι η τάση δεν δημιουργείται προς μία μόνο κατεύθυνση. Οι καταναλωτές ζητούν μικρότερες ποσότητες και περισσότερες επιλογές, ενώ οι βιομηχανίες και οι χώροι εστίασης προσφέρουν πλέον προϊόντα που πριν από λίγα χρόνια είτε δεν υπήρχαν είτε βρίσκονταν στο περιθώριο του μενού. Η ζήτηση και η προσφορά φαίνεται, έτσι, να ενισχύουν η μία την άλλη.

Η αλλαγή μετριέται στο μενού

Οι διεθνείς προβλέψεις καταγράφουν την κατεύθυνση. Οι αριθμοί των ίδιων των χώρων εστίασης δείχνουν πόσο γρήγορα μετακινείται η κυπριακή αγορά.

Στο Γρανάζι, ο Νικόλας Παλλάδιος εκτιμά ότι οι παραγγελίες μη αλκοολούχων ποτών αυξάνονται σταθερά κατά 10%-15% ετησίως, ποσοστό που κινείται στην ίδια κατεύθυνση με τον ρυθμό ανάπτυξης που καταγράφει η IWSR για την κυπριακή αγορά. Η απόσταση από τα αλκοολούχα ποτά, ωστόσο, παραμένει μεγάλη.

«Βλέπουμε μια σταθερή αύξηση, η οποία εκτιμώ ότι κυμαίνεται γύρω στο 10%-15% ετησίως. Οι μη αλκοολούχες επιλογές, βέβαια, παραμένουν ακόμη πολύ χαμηλότερα από τις αλκοολούχες», αναφέρει.

Η άνοδος δεν μεταφράζεται με τον ίδιο τρόπο στον τζίρο κάθε επιχείρησης. Σύμφωνα με τον κ. Παλλάδιο, η αντικατάσταση ενός αλκοολούχου ποτού από μια μη αλκοολούχα επιλογή αντίστοιχης
αξίας δεν μειώνει απαραίτητα τη δαπάνη. Από την άλλη, η μικρότερη κατανάλωση μπορεί να περιορίσει τον αριθμό των παραγγελιών.

«Στις νεότερες ηλικίες βλέπουμε πιο συχνά πελάτες να κάθονται χωρίς να παραγγέλνουν δεύτερο ποτό. Αυτό είναι προφανώς ένα ζήτημα για το επιχειρηματικό μοντέλο των χώρων εστίασης.

Γι’ αυτό πρέπει να δίνεται στα μη αλκοολούχα ποτά η ίδια προσοχή που δίνεται και στα αλκοολούχα», αναφέρει.

Στο Moondog’s, σύμφωνα με τον Μάριο Κυπριανού, πριν από τρία χρόνια περίπου ένας στους 15 πελάτες επέλεγε ένα μη αλκοολούχο ποτό. Σήμερα η αναλογία έχει φθάσει περίπου ένας στους τρεις.

«Το 2019 είχα δύο μπίρες χωρίς αλκοόλ στο μενού. Σήμερα έχω 15. Παλιά πουλούσαμε ένα κιβώτιο τον μήνα και τώρα πουλάμε ένα την ημέρα», αναφέρει.

Η μπίρα βρίσκεται πρώτη στις προτιμήσεις και ακολουθούν τα mocktails και τα τζιν χωρίς αλκοόλ. Η αύξηση της ζήτησης έχει μεταβάλει και τη στάση των προμηθευτών.

«Παλαιότερα, οι εισαγωγείς ήταν αναγκασμένοι από τις εταιρείες που συνεργάζονταν να έχουν
μπίρες χωρίς αλκοόλ στο χαρτοφυλάκιό τους, αλλά δυσκολεύονταν να τις διαθέσουν. Πλέον προκαλούνται ακόμη και ελλείψεις λόγω της υψηλής ζήτησης», σημειώνει ο κ. Κυπριανού.

Στην Brewfellas, η εξέλιξη φαίνεται όχι μόνο στον αριθμό αλλά και στο είδος των προϊόντων. Ο χώρος διαθέτει πλέον ανά πάσα στιγμή τέσσερις ή πέντε εξειδικευμένες μπίρες χωρίς αλκοόλ.

«Οι πωλήσεις αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο και πλέον οι μπίρες χωρίς αλκοόλ αποτελούν σταθερό μέρος των επιλογών μας. Δεν μιλάμε μόνο για lager. Μιλάμε για IPA, stout, ακόμη και για θεωρητικά πιο δυνατές μπίρες όπως είναι η imperial stout», αναφέρει ο κ. Σιαχινιάν.

Η κατηγορία έχει αρχίσει να προσελκύει και πελάτες που δεν αναζητούν απλώς μια λύση επειδή οδηγούν ή ακολουθούν κάποια φαρμακευτική αγωγή.

«Υπάρχει πλέον κόσμος που έρχεται αποκλειστικά για να πιει εξειδικευμένες μπίρες χωρίς αλκοόλ. Έρχεται για τη γευστική εμπειρία, χωρίς να θέλει το αλκοόλ», σημειώνει.

Η υγεία ανοίγει την πόρτα, η γεύση φέρνει τους πιστούς του 0.0%

Η αυξημένη ενημέρωση για τις επιπτώσεις του αλκοόλ αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες της αλλαγής. Η ευρωπαϊκή περιφέρεια εξακολουθεί, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, να καταγράφει τα υψηλότερα επίπεδα κατανάλωσης αλκοόλ παγκοσμίως. Περίπου 800.000 θάνατοι τον χρόνο στην περιφέρεια συνδέονται με τη χρήση αλκοόλ.

Σε έρευνα της IWSR σε δέκα αγορές, το 37% όσων επέλεγαν μπίρα χωρίς αλκοόλ ανέφερε ως κίνητρο έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Το αντίστοιχο ποσοστό έφθανε το 40% για το κρασί και τα
αποστάγματα χωρίς αλκοόλ.

Συνεπώς, η αφορμή ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής μπορεί να οδηγήσει στην πρώτη δοκιμή μιας μπίρας χωρίς αλκοόλ, όμως η επαναλαμβανόμενη αγορά εξαρτάται περισσότερο από επιπλέον παράγοντες.

Συγκεκριμένα, το 2024, το 52% των αγοραστών no/low προϊόντων ανέφερε ότι επέλεξε ένα προϊόν επειδή γνώριζε ήδη το εμπορικό σήμα, έναντι 48% το 2022. Η γευστική προτίμηση αναφέρθηκε από το 32%, έναντι 28% δύο χρόνια προηγουμένως.

Η αλλαγή αυτή εξηγεί γιατί οι μεγάλες εταιρείες επεκτείνουν τα γνωστά brands τους στην κατηγορία 0.0. Δηλαδή, ο καταναλωτής αναγνωρίζει το όνομα και τη συσκευασία, αλλά περιμένει και μια γεύση που να πλησιάζει το αρχικό προϊόν.

Η ακριβή διαδικασία πίσω από το 0.0%

Η παραγωγή μιας μπίρας χωρίς αλκοόλ δεν είναι απλώς η παραγωγή μιας κανονικής μπίρας με ένα συστατικό λιγότερο. Το αλκοόλ επηρεάζει τη γεύση, το σώμα, τα αρώματα και τη σταθερότητα
του προϊόντος.

Οι παραγωγοί ακολουθούν κυρίως δύο δρόμους. Είτε περιορίζουν τη ζύμωση ώστε να παραχθεί εξαρχής ελάχιστο αλκοόλ είτε παράγουν πρώτα την αλκοολούχα μπίρα και αφαιρούν στη συνέχεια το αλκοόλ, με μεθόδους όπως η απόσταξη υπό κενό ή η διήθηση με μεμβράνες.

Η απουσία αλκοόλ αυξάνει και τις απαιτήσεις συντήρησης και σταθεροποίησης του προϊόντος. Όπως εξηγεί ο Κώστας Σιαχινιάν, αυτό δυσκολεύει την είσοδο μικρότερων παραγωγών.

«Είναι μια ακριβότερη διαδικασία σε σχέση με τη συμβατική παραγωγή. Χρειάζεται και παστερίωση λόγω της απουσίας αλκοόλ. Πολλές μικροζυθοποιίες δεν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν την απαραίτητη επένδυση. Αυτό αποτελεί ένα πλεονέκτημα για τις μεγάλες ζυθοποιίες», αναφέρει.

Το επιπλέον κόστος εξηγεί και γιατί ένα ποτό χωρίς αλκοόλ δεν είναι απαραίτητα φθηνότερο. Ο καταναλωτής μπορεί να θεωρεί ότι, εφόσον απουσιάζει το αλκοόλ, η τιμή πρέπει να είναι χαμηλότερη. Για τον παραγωγό, όμως, η τεχνολογία, τα πρόσθετα στάδια επεξεργασίας και οι μικρότεροι όγκοι παραγωγής μπορούν να αυξήσουν το κόστος.

Μπορεί το 0.0% να αντικαταστήσει το αλκοόλ;

Η ανάπτυξη του 0.0% δημιουργεί ένα κρίσιμο ερώτημα για τις εταιρείες και τους χώρους εστίασης. Οι νέες επιλογές αφαιρούν πωλήσεις από το αλκοόλ ή διευρύνουν συνολικά την αγορά;

Η απάντηση φαίνεται να αλλάζει ανάλογα με την περίσταση. Στις έρευνες της IWSR, το 30% των καταναλωτών no/low ανέφερε ότι στην ίδια περίσταση θα είχε προηγουμένως επιλέξει ένα ποτό
κανονικής περιεκτικότητας σε αλκοόλ. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει σαφής υποκατάσταση.

Η εικόνα από την Blue Pine δείχνει, όμως και την αντίθετη πλευρά. Καταναλωτές που προηγουμένως θα παράγγελαν ένα χυμό ή ένα αναψυκτικό μπορούν πλέον να κάνουν περισσότερες παραγγελίες.

«Είναι θετικό και για τους χώρους εστίασης. Εκεί που κάποιος έπινε ένα χυμό, τώρα μπορεί να πιει δύο ή τρεις μπίρες χωρίς αλκοόλ ή δύο mocktails», αναφέρει ο Παναγιώτης Κωνσταντίνου.

Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι το 0.0% μπορεί να ξεπεράσει συνολικά το αλκοόλ. «Δύσκολα θα το
αντικαταστήσει. Η μπίρα είναι μπίρα και το αλκοόλ είναι αλκοόλ, τουλάχιστον για τους χώρους εστίασης. Σίγουρα η κατηγορία θα αυξηθεί, αλλά θα υπάρχει πάντοτε ένα ταβάνι. Πιστεύω ότι θα επηρεάσει περισσότερο άλλα προϊόντα, όπως τους χυμούς και τα αναψυκτικά», αναφέρει.

Επιφυλακτικός εμφανίζεται και ο Μάριος Κυπριανού, παρά τη μεγάλη αύξηση που καταγράφει στο Moondog’s. «Δεν νομίζω ότι θα ξεπεράσει το αλκοόλ. Η τάση είναι αυξητική, αλλά δεν γνωρίζω αν θα διατηρηθεί με την ίδια ένταση. Πιστεύω ότι, σε ένα βαθμό, είναι και μόδα», σημειώνει.

Για τον Κώστα Σιαχινιάν, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα άλλαζε συνολικά τη λειτουργία και τον χαρακτήρα των μπαρ.

«Δεν νομίζω ότι το μη αλκοολούχο θα κερδίσει το αλκοόλ. Σκεφτείτε πόσο θα άλλαζε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενός μπαρ αν ήταν όλοι νηφάλιοι. Θα μιλούσαμε για κάτι εντελώς διαφορετικό», αναφέρει.

Ο Νικόλας Παλλάδιος δεν βλέπει επίσης μια πλήρη ανατροπή της αγοράς στα επόμενα χρόνια, θεωρεί όμως δεδομένη την προσαρμογή των χώρων στις νέες απαιτήσεις. «Ποτέ μη λες ποτέ, αλλά δεν βλέπω το μη αλκοολούχο να αντικαθιστά το αλκοόλ στα επόμενα πέντε ή δέκα χρόνια.

Ο κόσμος δεν θα σταματήσει να έχει ανάγκη την κοινωνικοποίηση. Τα μπαρ και τα cocktail bars, όμως, θα πρέπει να προσαρμόσουν τα μενού τους στις νέες ανάγκες, με περισσότερες μη αλκοολούχες επιλογές, αλλά και cocktails με λιγότερη ζάχαρη ή λιγότερες θερμίδες», αναφέρει.

Τα στοιχεία και οι εμπειρίες των χώρων δείχνουν ότι το πιθανότερο δεν είναι μια αγορά στην οποία το 0.0 θα εξαφανίσει το αλκοόλ. Είναι μια αγορά στην οποία ο ίδιος καταναλωτής θα κινείται μεταξύ των δύο, ανάλογα με την ημέρα, την ώρα και την περίσταση.

Τώρα, αν η σημερινή άνοδος είναι μόδα ή μια μόνιμη αλλαγή συμπεριφοράς θα φανεί, αλλά όπως δείχνουν τα δεδομένα προ το παρόν τα μενού έχουν ήδη αλλάξει και η συζήτηση για το 0.0% μπαίνει στην καθημερινότητα.