Offcanvas
Offcanvas
Η πρόκληση για τους Ευρωπαίους είναι να διασφαλίσουν ότι οι συνεργασίες στον τομέα της παραγωγής θα προστατεύσουν τις θέσεις εργασίας, ενισχύοντας παράλληλα τις αλυσίδες εφοδιασμού
Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας της. Η πτώση των πωλήσεων, η αδυναμία αξιοποίησης της παραγωγικής δυναμικότητας και η ταχύτατη άνοδος των κινεζικών κατασκευαστών έχουν αναγκάσει ακόμη και ιστορικούς ομίλους να αναζητήσουν νέες στρατηγικές επιβίωσης.
Σε αυτό το νέο περιβάλλον, ολοένα και περισσότερες ευρωπαϊκές εταιρείες στρέφονται προς κινεζικούς ομίλους, επιδιώκοντας συνεργασίες που θα μπορούσαν να διατηρήσουν σε λειτουργία εργοστάσια και να προστατεύσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ωστόσο, η επιλογή αυτή συνοδεύεται από έντονες ανησυχίες σχετικά με τη μεταφορά τεχνογνωσίας, την εξάρτηση από την Κίνα και το μέλλον της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, σημειώνουν οι Financial Times.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το εργοστάσιο της Fiat στο Κασίνο της Ιταλίας, περίπου 130 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ρώμης. Κάποτε αποτελούσε την «καρδιά» της τοπικής οικονομίας, σήμερα όμως θυμίζει εγκαταλελειμμένη βιομηχανική μονάδα. Οι χώροι στάθμευσης είναι σχεδόν άδειοι, πολλές πύλες παραμένουν κλειστές και οι περισσότεροι εργαζόμενοι καλούνται να εργαστούν μόνο λίγες ημέρες κάθε μήνα. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 κατασκευάστηκαν μόλις 6.700 αυτοκίνητα, όταν η ετήσια παραγωγική δυνατότητα του εργοστασίου αγγίζει τις 300.000 μονάδες.
Η πραγματικότητα αυτή έχει σοβαρές κοινωνικές συνέπειες. Χιλιάδες εργαζόμενοι εξαρτώνται πλέον από κρατικά προγράμματα προσωρινής αναστολής εργασίας, ενώ οι οικογένειές τους αναγκάζονται να περιορίσουν ακόμη και βασικές καθημερινές δαπάνες. Η κρίση δεν πλήττει μόνο το εργοστάσιο, αλλά και ολόκληρη την τοπική οικονομία, καθώς καταστήματα, εστιατόρια και μικρές επιχειρήσεις βλέπουν τον κύκλο εργασιών τους να συρρικνώνεται.
Η μόνη ρεαλιστική λύση για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι η μοναδική ρεαλιστική λύση είναι η συνεργασία της Stellantis, στην οποία ανήκει πλέον η Fiat, με κάποιον κινεζικό κατασκευαστή. Η εταιρεία έχει ήδη αποκτήσει σχετική εμπειρία, καθώς συνεργάζεται με τη Leapmotor και την κρατική Dongfeng σε εργοστάσια της Ισπανίας και της Γαλλίας. Σύμφωνα με τη διοίκηση της Stellantis, οι συνεργασίες αυτές δεν αποτελούν μόνο μέσο επιβίωσης απέναντι στον αυξανόμενο ανταγωνισμό, αλλά και ευκαιρία για μεγαλύτερη παραγωγή και ανάπτυξη στην ευρωπαϊκή αγορά.
Παρόμοια στρατηγική ακολουθούν και άλλοι μεγάλοι κατασκευαστές. Η Nissan συνεργάζεται με την Chery στη Βρετανία, η Ford έχει συνάψει συμφωνία με τη Geely στην Ισπανία, ενώ η Volkswagen βρίσκεται σε συνομιλίες με την Xpeng. Το νέο αυτό μοντέλο αντανακλά τη διαπίστωση ότι το περιβάλλον της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας έχει αλλάξει οριστικά. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων παραμένουν περίπου τρία εκατομμύρια χαμηλότερες σε σχέση με τα επίπεδα πριν από την πανδημία, ενώ οι κινεζικές εταιρείες αυξάνουν συνεχώς τα μερίδιά τους στην ευρωπαϊκή αγορά.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της AlixPartners, τα ευρωπαϊκά εργοστάσια λειτουργούν σήμερα με αξιοποίηση μικρότερη του 60% της δυναμικότητάς τους. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πλεονάζουσα δυνατότητα παραγωγής περίπου 2,5 εκατομμυρίων οχημάτων ετησίως, γεγονός που καθιστά αναπόφευκτη την αναζήτηση νέων συνεργασιών.
Ωστόσο, η προοπτική αυτή δεν αντιμετωπίζεται από όλους με ενθουσιασμό. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, τα συνδικάτα και οι προμηθευτές εξαρτημάτων επιμένουν ότι οι κινεζικές επενδύσεις δεν πρέπει να περιοριστούν στη συναρμολόγηση αυτοκινήτων με εξαρτήματα που κατασκευάζονται σχεδόν αποκλειστικά στην Κίνα. Η επιδίωξη είναι να δημιουργηθούν πραγματικές βιομηχανικές συνεργασίες, με μεταφορά τεχνογνωσίας, ανάπτυξη τοπικών προμηθευτών και δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Αυτό ακριβώς επιδιώκει και η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του υπό διαμόρφωση Industrial Accelerator Act. Η νέα νομοθετική πρωτοβουλία προβλέπει ότι, για να δικαιούνται επιδοτήσεις ή να συμμετέχουν σε δημόσιους διαγωνισμούς, τα αυτοκίνητα θα πρέπει να διαθέτουν ποσοστό τουλάχιστον 70% ευρωπαϊκού περιεχομένου στα εξαρτήματά τους. Στόχος είναι να ενισχυθούν οι επενδύσεις στην ευρωπαϊκή παραγωγή, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να μεταφερθεί τεχνολογία από τους Κινέζους κατασκευαστές στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες.
Μια δύσκολη μετάβαση σε εναλλακτική εφοδιαστική
Παρ’ όλα αυτά, η μετάβαση δεν θα είναι εύκολη. Οι ίδιοι οι Κινέζοι κατασκευαστές παραδέχονται ότι η ανάπτυξη τοπικών αλυσίδων εφοδιασμού απαιτεί χρόνο. Η διαδικασία εξαρτάται από την ωρίμανση των προμηθευτών, το κόστος παραγωγής και την ενσωμάτωση των επιχειρήσεων στο ευρωπαϊκό βιομηχανικό οικοσύστημα. Παράλληλα, η ασθενής ζήτηση στην κινεζική αγορά αναγκάζει τις εταιρείες της χώρας να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τις εξαγωγές τους. Οι κινεζικές εξαγωγές αυτοκινήτων αναμένεται να ξεπεράσουν φέτος τα 10 εκατομμύρια οχήματα, γεγονός που ενισχύει ακόμη περισσότερο την πίεση προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Οι μεγαλύτερες ανησυχίες εντοπίζονται στους προμηθευτές εξαρτημάτων, οι οποίοι απασχολούν περίπου διπλάσιο αριθμό εργαζομένων σε σχέση με τις ίδιες τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Εάν οι κινεζικές εταιρείες συνεχίσουν να εισάγουν το μεγαλύτερο μέρος των εξαρτημάτων από την Ασία, τότε πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις κινδυνεύουν να μείνουν εκτός της νέας αλυσίδας παραγωγής.
Δεν συμμερίζονται, πάντως, όλοι οι κατασκευαστές τη λογική των συνεργασιών. Η BYD, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ηλεκτρικών αυτοκινήτων της Κίνας, θεωρεί ότι μπορεί να αναπτυχθεί αυτόνομα στην Ευρώπη, χωρίς κοινοπραξίες. Η εταιρεία σχεδιάζει να ξεκινήσει μαζική παραγωγή στην Ουγγαρία και εξετάζει τη δημιουργία δεύτερου εργοστασίου είτε στην Ισπανία είτε στη Γαλλία, προκειμένου να ανταποκριθεί στους νέους ευρωπαϊκούς κανόνες για το τοπικό περιεχόμενο.
Την ίδια στιγμή, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες που θα διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους ίσως αποδειχθούν πιο ευέλικτες μακροπρόθεσμα, καθώς θα έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της στρατηγικής και της τεχνολογίας τους. Παραμένει επίσης αβέβαιο κατά πόσο οι κινεζικοί όμιλοι θα καταφέρουν να εδραιωθούν μόνιμα στην ευρωπαϊκή αγορά.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι συνεργασίες με κινεζικές εταιρείες μπορούν να προσφέρουν μια προσωρινή ανάσα, διατηρώντας εργοστάσια και θέσεις εργασίας. Το αν θα αποτελέσουν τη βάση για μια νέα βιομηχανική αναγέννηση ή την απαρχή μιας ακόμη μεγαλύτερης εξάρτησης από την Κίνα, θα εξαρτηθεί από τους όρους αυτών των συμφωνιών και από την ικανότητα της Ευρώπης να προστατεύσει τη δική της παραγωγική και τεχνολογική βάση.
Πηγή: ot.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
