Πόσο "ασφαλή καταφύγια" είναι τα κρυπτονομίσματα σε περιόδους έντασης;

Οι επενδυτές παραδοσιακά στρέφονταν σε κρατικά ομόλογα ή στον χρυσό.
© The Financial Times Limited 2020. All Rights Reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd. Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Sigmalive is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation.

Μέχρι αρκετά πρόσφατα, σε περίοδο παγκόσμιας αναταραχής, οι επενδυτές κατέφευγαν στα λεγόμενα «ασφαλή λιμάνια», όπως τα κρατικά ομόλογα και ο χρυσός. Ωστόσο από την εμφάνιση της τεχνολογίας του blockchain και εντεύθεν, τα κρυπτονομίσματα κερδίζουν όλο και περισσότερο έδαφος στις προτιμήσεις κάποιων διεθνών παραγόντων, ως ένα μέρος που οι διακυμάνσεις των τιμών δεν εξαρτώνται από τους ίδιους παράγοντες όπως στα παραδοσιακά επενδυτικά προϊόντα.

Τα αρνητικά επιτόκια των προϊόντων αυτών παραμένουν αντικίνητρο. Μετά τον θάνατο του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί από τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, οι επενδυτές που στράφηκαν στο ελβετικό φράγκο ή το ιαπωνικό γεν, δύο παραδοσιακά ασφαλή καταφύγια, πρέπει να επωμιστούν το συγκεκριμένο κόστος. Αυτό τα απομακρύνει από την «ποιότητα» που προσέφεραν παλιά.

Επιπλέον, άλλο αγαπημένο καταφύγιο σε περιόδους γεωπολιτικών, οικονομικών ή χρηματοοικονομικών κρίσεων είναι ο χρυσός - ένα καθαρά κερδοσκοπικό στοιχείο ενεργητικού το οποίο δεν προσφέρει σταθερό εισόδημα. Οποιοσδήποτε επενδυτής αγόρασε το πολύτιμο μέταλλο τη στιγμή της δεύτερης πετρελαϊκής κρίσης το 1980 θα κατέγραψε άμεσες απώλειες, και θα έπρεπε να περιμένει περισσότερες από δυόμιση δεκαετίες προτού η επένδυσή του αποφέρει κέρδη. Ο χρυσός ήταν επίσης και μια πολύ κακή προστασία ενάντια στην κρίση χρέους της ευρωζώνης. Οι επενδυτές οι οποίοι αγόρασαν χρυσό ως κάλυψη πριν τη μερική χρεοκοπία της Ελλάδας τον Μάρτιο του 2012 θα εμφάνιζαν απώλειες με βάση τις τρέχουσες τιμές αγορές σε ευρώ μέχρι και την προηγούμενη χρονιά.

Ως εκ τούτου, η έκπληξη από την ενίσχυση του bitcoin είναι μεγάλη, πυροδοτώντας συζητήσεις στην αγορά για ένα νέο «κρύπτο-χρυσό». Eνώ είναι ανεξάρτητο, αποκεντρωμένο και δεν υπόκειται σε κυβερνητικό έλεγχο, που κάποιοι θεωρούν ως σημαντικά πλεονεκτήματα, δεν εκπληρώνει σε ικανοποιητικό βαθμό τα παραδοσιακά κριτήρια για τον ορισμό του χρήματος, συγκεκριμένα δεν αποτελεί μονάδα μέτρησης, μέσο ανταλλαγής ή μέσο διατήρησης αξίας. Παράλληλα, στερείται της εμπιστοσύνης που απολαμβάνει το συμβατικό χρήμα μέσω ανεξάρτητων και υπεύθυνων τραπεζών. Ούτε υπάρχει το ρυθμιστικό πλαίσιο, η εποπτεία και η ασφάλιση καταθέσεων που προσφέρει το κράτος στο συμβατικό χρήμα.

Όπως αναφέρουν οι διεθνείς αναλυτές, η εμπιστοσύνη στο bitcoin μπορεί να εξατμιστεί ανά πάσα στιγμή εξαιτίας του πόσο επισφαλής είναι η αποκεντρωμένη συναίνεση μέσω της οποίας καταγράφονται οι συναλλαγές. Τούτο σημαίνει ότι ένα κρυπτονόμισμα μπορεί απλά να σταματήσει να λειτουργεί, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη απώλεια της αξίας του.

Από την άλλη, με την ενδεχόμενη επιστροφή στα παραδοσιακά «λιμάνια», γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η φυγή στην ποιότητα και τη ρευστότητα είναι διαφορετικές στο πλαίσιο της εξαιρετικά χαλαρής νομισματικής πολιτικής που έχει εφαρμοστεί μετά την κρίση.

Για αρχή, εξαιτίας της συμπίεσης των αποδόσεων που έχουν προκαλέσει τα προγράμματα αγοράς στοιχείων ενεργητικού των κεντρικών τραπεζών, η φυγή διαρκεί πολύ λιγότερο από ότι στο παρελθόν. Yπό την έννοια αυτή, οι επενδυτές που στρέφονται στα επενδυτικά καταφύγια πρέπει να καταλάβουν ότι αντιμάχονται τις κεντρικές τράπεζες που η ποσοτική τους χαλάρωση σχεδιάστηκε ειδικά για να πιέσει τους επενδυτές να αναλάβουν περισσότερο ρίσκο. Αυτή δεν είναι μια πολιτική που έχει πάντοτε καλό τέλος.

Την ίδια στιγμή, οι αγορές κρατικών ομολόγων της κεντρικής τράπεζας μειώνουν την προσφορά τίτλων, οδηγώντας σε αυξημένο premium ρευστότητας στις τιμές των ομολόγων, και το αντίστροφο όταν σταματούν να αγοράζουν ή αρχίζουν να πουλούν. O Δημήτρης Βαγιάνος του LSE επισημαίνει ότι αυτό το premium ρευστότητας επηρεάζεται και από τη συμπεριφορά των διαχειριστών ενεργητικού οι οποίοι μπορεί να υποστούν εκροές κεφαλαίων αν υποαποδόσουν, όπως συμβαίνει συχνά σε περιόδους αυξημένης μεταβλητότητας. Η αδυναμία αυτή μειώνει την προθυμία των διαχειριστών να κρατούν στοιχεία ενεργητικού που πωλούνται δύσκολα και αυξάνει τα premium ρευστότητας.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ